Huilende kinderen

De moderne mens is zo overtuigd van de vooruitgang van de medische wetenschap, dat we verwachten dat veel van onze kwalen met een pilletje verholpen kunnen worden. De hele reclame van de farmaceutische industrie is daarop gericht. Bovendien betalen we er hoge premies voor, en daar verlangen we iets voor terug. Patiënten verwachten dus een recept van hun arts.

De arts op zijn/haar beurt heeft niet of nauwelijks de tijd om als een medicijn niet direct geïndiceerd is, daar even rustig met de patiënt over te praten. Het geven van adviezen over voeding of een andere leefwijze wordt bovendien door vele patiënten niet op prijs gesteld omdat daarmee gesuggereerd wordt dat de patiënt niet au sérieux genomen wordt en eigenlijk door een verkeerde leefwijze de klachten aan zichzelf te danken heeft. Dan is het toch veel makkelijker om bij een druk spreekuur de patiënt tevreden te stellen met een recept.

Zoals huilende kinderen vaak een snoepje krijgen, worden helaas vele patiënten met een pilletje naar huis gestuurd, want wat zou een echt gesprek allemaal los kunnen maken? Zo zijn beide partijen tevreden, totdat de bijwerkingen zich aandienen.