Realisme en abortus

Abortusarts Rebecca Gomperts geeft in Trouw van 15 januari haar beweegredenen om vrouwen te helpen die ongewenst zwanger zijn. Daarnaast noemt zij het mogelijk nog belangrijker om vrouwen te leren hoe zij ongewenste zwangerschap kunnen voorkomen, door het gebruik van goede en betrouwbare anticonceptie. Nederland zou hierbij een belangrijk voorbeeldland zijn. Ik wens ook dat iedere vrouw een gewenste zwangerschap doormaakt en dat ieder kind gewenst is. Lof dus voor het streven naar kennnis overdracht omtrent preventie van ongewenste zwangerschap.

Helaas zegt Gomperts: ,,Tegenstanders van abortus kan ik onmogelijk serieus nemen. Dat zijn mensen die zich niet bekommeren om de gezondheid en het leven van vrouwen. Zij zijn niet realistisch.'' Dit zogenaamde realisme van Gomperts is erg selectief.

Het afbreken van een ongewenste zwangerschap blijft natuurlijk een bijna onmogelijk discussiepunt tussen voor- en tegenstanders. Het gaat over opvattingen over leven en dood en de vraag in hoeverre mensen daarin mogen ingrijpen.

Gomperts komt op voor de vrouw in nood, die zeer gevaarlijke risico's loopt als zij de 'onvermijdelijke' abortus ondergaat op een medisch incorrecte manier. Zij vraagt terecht aandacht voor dit soort wanpraktijken.

Tegenstanders van abortus komen overigens óók op voor de vrouw in nood. Met praktische, geestelijke, financiële hulp proberen zij de vrouwen te ondersteunen, die de zwangerschap ondanks alles toch willen behouden. Daarnaast redeneren tegenstanders ook vanuit de beschermwaardigheid van het embryo of de foetus.

Wellicht zal Rebecca Gomperts van mening zijn dat de vrouw die dit kind draagt de enige is die hierover iets kan zeggen. Natuurlijk, uiteindelijk beslist de vrouw, maar gebrek aan bekommernis en zorg voor de vrouw in nood kan tegenstanders niet zomaar verweten worden!