'We gaan de provincie bekijken' zei Beel

Ook later, toen hij vice-president van de Raad van State was, had Beel een bijzondere band met zijn chauffeur, Jan de Zwart. Volgens zijn biograaf had hij zelfs een onbeperkt vertrouwen in hem. Er waren jaren dat ze 40000 kilometer aflegden. Tussen de middag zette De Zwart de auto ergens in een berm (in de vroege jaren zestig was dit 'bermtoerisme' populair). Hier gebruikten ze de lunch, die voor Beel steevast bestond uit een broodje kaas, een broodje vlees en een banaan na. Beel deed dat ook op vrijdag, wat De Zwarts verwondering wekte, want die wist dat zijn chef katholiek was en vrijdag een vastendag. De biograaf vermeldt in een voetnoot dat Beel aan zijn chauffeur uitlegde dat de kerk het eten van vlees toestond als je op reis was.

De Zwart speelde de hoofdrol in een dramatische geschiedenis, die aanving toen Beels vrouw in 1965 moest worden opgenomen in een verzorgingshuis. Beel vond dat nu ook zijn zwakzinnige zoon Jos, die al over de veertig was, niet langer thuis kon worden verzorgd. Beels biograaf Giebels beschrijft hoe het tweetal Jos wegbrengt naar een tehuis in Heemstede. 'Daar stapten ze uit om de aankomst van de patiënt te melden. Jos wachtte in de auto. Kennelijk voelde de man dat hij voorgoed de vertrouwde omgeving van het gezin ging verlaten en sloot van binnenuit de deuren van de auto af. Tevergeefs probeerden zijn vader en de directeur van de inrichting hem ertoe te bewegen de portieren van het slot te doen. Het was een pijnlijke situatie. De Zwart was de enige door wie Jos zich liet overreden de auto open te maken om, zoals hij zei, samen een kopje koffie te gaan drinken. Zodra Beels zoon het portier geopend had, pakten twee broeders de man vast en voerden hem het tehuis binnen.' Volgens de biograaf herinnerde De Zwart zich jaren later nog de verwijtende blik die Jos hem nazond. 'Hij had het schuldige gevoel een man te hebben verraden die hem als zijn vriend beschouwde.' De liberaal Harm van Riel bouwde als geduputeerde van Zuid-Holland (1954-1970) ook een nauwe band op met zijn chauffeur. Dikwijls stapte hij na de lunch in de auto onder de uitroep: 'We gaan de provincie bekijken'. De chauffeur wist wat dat betekende. Na vijf minuten sukkelde de gedeputeerde op de achterbank in slaap om een dutje van een uur of twee te doen. De chauffeur toerde dan maar wat rond door de Zuid-Hollandse dreven.

Zoekend naar meer verhalen over Van Riel kwamen we erachter dat Gerard Reve niet de eerste was die de VVD-top adviseerde een kabinet met christen-democraten én D66 te vormen, een kabinet-Balkenende avant la lettre. Reve deed dat, zoals wij eerder meldden, in 1981 in een brief aan de fractieleider Wiegel, nadat de coalitie van VVD en CDA haar meerderderheid bij de verkiezingen had verloren. ,,Doe mij een lol, en vorm simpelweg een regering met een behoorlijke meerderheid, van christen-democraten, liberalen en de jongens van D66, die volgens mij veel meer pragmatici zijn dan rode hetzers'', schreef Reve. Nu blijkt dat iemand anders hem met dit idee ruim dertien jaar voor was.

In zijn memoires 'Man en paard' beschrijft Theo Joekes, VVD-kamerlid van 1963 tot 1989, hoe hij in oktober 1968 per trein op weg naar een spreekbeurt voor jonge liberalen in Groningen in het avondblad las dat het confessioneel-liberale kabinet-De Jong volgens een peiling zijn meerderheid kwijt was. Hij combineerde dit gegeven met een tendens in de gereformeerde ARP de steven naar de PvdA te wenden. ,,Er moest dus elders steun worden gezocht voor een tweede kabinet-De Jong'', concludeerde Joekes.

Hoewel na vijf jaar nog backbencher (nu ben je dan al routinier), besloot het kamerlid in het noorden een proefballonnetje op te laten met het pleidooi D66 bij de volgende coalitie te betrekken. Hij zette zich daarbij af tegen figuren in de VVD 'die bezig zijn zichzelf op een zijspoor van traditionalisme te rangeren'. Hiermee doelde hij op Van Riel, wiens optreden voor D66'ster Anneke Goudsmit, zoals ze hem had vertrouwd, reden was geweest uit de VVD te stappen. Het ballonnetje leverde Joekes een reprimande op van fractieleider Toxopeus. Zoals bekend betrokken de VVD en de confessionelen in 1971 niet D66, maar het DS'70 van de jonge Drees bij hun samenwerking.