De opstand in Libanon is nog niet voltooid, maar wel goed nieuws

Pleinen vol mensen, zwaaiende vlaggen, strijdliederen, een groot gevoel van eenheid: het beeld van Beiroet eergisteren deed sterk denken aan de Oekraïense hoofdstad Kiev eind vorig jaar. Daar zorgde een volksrevolutie voor annulering van frauduleuze verkiezingen en voor uiteindelijk een andere gekozen president. In Libanon trad de regering af.

Op zich is het een opvallende zaak dat in het Midden-Oosten een volksmenigte een regering naar huis kan sturen. Ook belangrijk is dat de beelden vanuit Beiroet in vrijwel de gehele regio zijn uitgezonden. Na eerder de Iraakse en Palestijnse verkiezingen, de uiterst voorzichtige stapjes in Saoedi-Arabië en meerdere kandidaten bij de Egyptische presidentsverkiezingen, lijken de gebeurtenissen in Libanon opnieuw te illustreren dat er een democratische wind waait in de regio.

Zo eenvoudig is het echter niet. In Libanon moet nog blijken of de pro-Syrische leiding de macht daadwerkelijk uit handen geeft. De president -wiens termijn dit najaar onder druk van Damascus werd verlengd- zit nog in het zadel en onduidelijk is in hoeverre de oppositiebeweging gedragen wordt door een cruciale bevolkingsgroep als de sjiieten of een deel van de christenen. Het spook van de burgeroorlog, waarin bevolkingsgroepen en milities tegenover elkaar stonden, is nog niet geheel verdwenen.

Bovenal moet nog blijken of Syrië zelf bereid is daadwerkelijk zijn 14000 manschappen uit Libanon terug te trekken -zoals de demonstranten willen. De internationale druk is op dat vlak wel groot. Met name de Verenigde Naties, de Verenigde Staten en Frankrijk hebben Damascus duidelijk gemaakt dat de huidige situatie niet kan voortduren. De Syrische president Basjaar Assad weegt zijn opties en probeert zoveel mogelijk de zaak te traineren, beseffend dat het niet erg waarschijnlijk is dat zijn troepen op korte termijn door een interventie worden verdreven. Cruciaal wordt de komende tijd dan ook de diplomatie van de Amerikanen en de Europeanen gezamenlijk. Zij moeten Syrië onder druk houden -niet alleen in de kwestie-Libanon maar ook over steun aan Iraakse en Palestijnse terroristen. Syrië is daar wel gevoelig voor, zoals bleek uit de arrestatie van de halfbroer van Iraks ex-president Saddam Hoessein, die zich in Syrië schuilhield.

Hoe de druk uiteindelijk uitwerkt moet blijken. Wel is zeker dat de Libanese oppositie in Beiroet krachtig haar stem heeft laten horen, en met succes. Dat is op zich al erg goed nieuws.