Cijfermatig succes maskeert veel

Cijfermatig was het met drie finaleplaatsen een succes, maar de Nederlandse turnvrouwen kwamen gisteren in de kwalificatiewedstrijden tijdens de WK in het Australische Melbourne uiteindelijk goed weg.

Tot in de laatste ronde was het spannend of de equipe zou blijven steken op één finaleplek, of dat het toch nog meer zou worden.

Na afloop luidde de droge constatering dat Suzanne Harmes en Loes Linders morgen in de meerkampfinale staan en dat Harmes zondag in de finale van het onderdeel vloer mag acteren. De enige eindstrijd die met overtuiging werd gehaald is die van Harmes op de meerkamp. Ze gaat met 35,849 punten als negende de vierkampfinale in.

Op vloer, het onderdeel waarop Harmes eerder dit jaar zilver won bij de EK, belandde ze ternauwernood in de eindstrijd. Ze had er halverwege de wedstrijd, toen ze al vijfde stond, geen vertrouwen in gehad. “Nee, dat zal niet lukken. Jammer, ik kreeg eentiende extra aftrek omdat ik een voet buiten de lijnen zette. Maar zo erg is het niet, ik ging niet voor de vloerfinale, maar voor die van de meerkamp.“

Het één sluit het ander zeker niet uit, maar toch gaf coach Ester Heijnen haar pupil gelijk. “Het gaat hier echt om de meerkamp, in voorbereiding op de komende jaren. Zonder meerkampsters komen we echt nooit op de Olympische Spelen in Peking. De meerkamp wordt daarvoor de sleutel.“

En met twee meerkampfinalisten, het maximum voor een land, was Heijnen uiteraard tevreden. “Dat is goed hoor, twee bij de beste 24 van de wereld.“ Veel had het echter niet gescheeld. Linders had gisteren met 34,225 punten de 23ste score van de 24 deelneemsters. Harmes, die opgelucht toekeek hoe ook haar laatste concurrenten op vloer sneuvelden, mocht Linders persoonlijk het goede nieuws meedelen.

Hoe ze het had gepresteerd wist ze niet, maar Harmes was als nummer negen op vloer toch gekwalificeerd. De beste acht gingen door, maar omdat er drie Amerikaanse turnsters in de topacht stonden moest er één reglementair afvallen. “Ja, dat is een meevaller“, aldus Harmes. “Er vielen er veel vandaag. En de jury was ook wel erg streng, de hele dag door.“

Harmes, die morgen in de finale in staat moet zijn op vier toestellen nog wat hoger te scoren dan tijdens de kwalificatie, was enigszins in verwarring gebracht door haar eigen lichaam.

“Ik was dinsdag een beetje ziek, daarom ben ik ook niet gaan kijken bij de mannenwedstrijd. Ik was op weg naar de hal, maar ben teruggegaan. Vandaag voelde ik me daarom niet sterk, maar wat ik deed was eigenlijk wel sterk.“

Clubgenote Verona van de Leur was om meerdere redenen ontevreden over haar optreden op de plek waar normaliter de tennissers tijdens de Australian Open acteren. “Zo ongeveer mijn slechtste wedstrijd ooit“, zo betitelde de Waddinxveense haar meerkamp. Ze besloot hem met 33,587 punten, veel te weinig om de eindstrijd te bereiken. “Ik had op basis van de training gedacht dat 35,500 punten haalbaar moesten zijn. Ik had er dan ook zin in, maar achteraf was het meer een nachtmerrie.“

Extra jammer voor Van de Leur was dat ze in tegenstelling tot ringenturner Yuri van Gelder een dag eerder niet haar eigen element in de boeken krijgt. Van de Leur had een zelfbedacht onderdeel op balk voorbereid, maar de uitvoering stokte. Ze viel zelfs van de balk en kon daardoor vergeten dat haar element de naam 'Van de Leur' zou krijgen. “Beetje balen“, gaf ze toe, “maar ik blijf het gewoon trainen. Misschien lukt het volgend jaar bij de EK.“