Rice zinspeelt nu op vertrek troepen uit Irak

Na weken van fel debat over het terughalen van het leger uit Irak, heeft de Amerikaanse regering laten weten dat de eerste troepen snel kunnen inpakken. Maar ze ontkent dat dat een reactie is op het groeiend verzet.

Minister van buitenlandse zaken Condoleezza Rice vertelde deze week in tv-interviews dat Amerika zijn legermacht ,,niet veel langer“ op de huidige sterkte hoeft te houden. Ze gaf geen details maar volgens The Washington Post heeft Defensie plannen om begin 2006 drie van de achttien gevechtseenheden uit Irak te halen. Eind volgend jaar zou de Amerikaanse troepenmacht, die nu 150000 man sterk is, tot minder dan honderdduizend soldaten teruggebracht moeten zijn.

De optredens van Rice kwamen na weken van scherpe debatten in het Congres over de vraag of, maar vooral hoe snel, de troepen terug moesten keren. Die toonden aan hoezeer de opinie over de oorlog kantelt van positief naar negatief.

Tot dusver gaf de Republikeinse meerderheid in de Senaat het Witte Huis de vrije hand in de oorlog. Maar vorige week droeg ze president Bush op 2006 tot het jaar te maken waarin een flink deel van de troepenmacht thuiskomt. De senaat zou het Witte Huis geregeld over dat huiswerk overhoren.

Een nog grotere klap voor Bush was het optreden van Democraat John Murtha. Die ex-marinier, gelauwerd Vietnamveteraan, defensie-expert in het Huis van Afgevaardigden en havik pur sang had Bush door dik en dun gesteund. Plots stelde Murtha dat Amerika binnen zes maanden weg moet zijn uit Irak.

De Amerikaanse media stonden er bol van. Met de grote Murtha én 63 procent van de bevolking vóór terugtrekking vroegen zij zich af of dit het historische moment was waarop de VS de oorlog opgaven. Kon Bush nog een kant op?

Het Witte Huis zette voluit de tegenaanval in. Iedereen die volgens een vast tijdschema de troepenmacht wil afbouwen, speelt nu de vijand in de kaart. Murtha werd persoonlijk hard aangevallen. Maar dat werkte niet. Dus werd Rice er op uit gestuurd om over troepenreducties te spreken.

Of het Witte Huis zo weer wat greep op de discussie krijgt, is de vraag. De discussie gaat haast nooit meer over 'hoe winnen we?' Nu is de vraag 'hoe snel kunnen we weg?'