Elke kolonist is al geïnterviewd

De meningen mogen dan verdeeld zijn in hoeverre de ontruiming van deGazastrook een historische gebeurtenis is, vast staat dat het eenmediagebeuren is. Volgens Israëlische cijfers verslaan tussen de1000 en 2000 journalisten de evacuatie van de 21 nederzettingen.

Hogere schattingen spreken van zesduizend, maar daar zijn ook detechnici bij opgeteld. Het komt in ieder geval neer op minstens éénjournalist per kolonistenfamilie (daarvan zijn er 1600). Er zijn amper kolonisten te vinden die niet al meerdere malen zijn geïnterviewd. Elkeduw, elke scheldpartij richting soldaten, elke brandende autoband en elkekolonistentraan wordt geregistreerd, en is diezelfde dag in alle uithoekenvan de wereld te zien.

Israël heeft bij de Gazastrook een speciaal mediacentrum opgezet - eenunieke samenwerking van het ministerie van buitenlandse zaken met het legeren de politie. ,,Het leger is verantwoordelijk voor de operatieve kant enwij verzorgen de politieke uitleg, vertelt Ran Gidor van het ministerie. Aan woordvoerders geen gebrek, en naar wens in het Spaans,Duits, Russisch, Arabisch of wat dan ook. De journalisten worden ergetrakteerd op persconferenties, documentatie, computers,telefoonlijnen en drankjes.

Vanuit het centrum reizen dagelijks, of beter gezegd nachtelijks,zogeheten shuttles, pendeldiensten, naar de nederzettingen. Zevertrekken om drie uur s ochtends (of eerder), leveren de verslaggeversaf in een nederzetting, waar ze vrij mogen rondwandelen, tot de bus ze inde namiddag weer ophaalt.

,,Het is een kwestie van geluk of de journalist net wordt gedropt op eenplek waar iets gebeurt, zegt Gidor. Dat is ook de reden dat de shuttlesgeen succes zijn, want twaalf uur vastzitten op een plek waar niks gebeurt,is niet bepaald het ideaal van een nieuwsbeluste verslaggever.

Daarnaast heeft Israël het idee van de Amerikanen in Irak afgekeken:een beperkt aantal journalisten is embedded, ingedeeld bij eenlegereenheid. Zij zijn verplicht bij de eenheid te blijven, met alsvoordeel dat ze op het moment suprème de actie van dichtbij kunnen volgen.

Veel journalisten hebben zich zelf al embedded, niet bij het leger, maarbij de kolonisten. Sommigen zitten er al weken, uit vrees dat de Gazastrookeerder zou worden afgesloten en ze er niet meer in konden. Voorlopig laathet leger ze zitten, ,,zolang ze ons niet in de weg lopen.

De Israëlische columnist Jair Lapid vatte de uiterst voorspelbareverslaggeving in de krant Jediot Achronot cynisch samen: ,,De vrouwenschreeuwen, de soldaat veegt zijn tranen weg, de politiecommandant zit opde grond en praat met een kolonistenleider, de man met baard en prikkendeogen scheurt uit rouw zijn hemd en schreeuwt tegen de soldaten die hij ruwzijn huis uitzet. Zo gaat het maar door. En zo verliest de meestdramatische politieke gebeurtenis van het afgelopen decennium de oorlog omde kijkcijfers tegen de lokale versie van Idols.