Vrouwen kiezen wat hun man ze beveelt

Geen enkele vrouw heeft het gered: ook het nieuwe Koeweitse parlement is puur een mannenzaak.

„Ik sprak met vrouwen die er openlijk voor uitkwamen dat ze gingen stemmen op de kandidaat die hun man had gekozen”, vertelt Kholoed Al-Nasjar. „Die deden gewoon wat hun man ze had opgedragen. Veel vrouwen zijn thuisgebleven omdat ze niet mochten stemmen.”

Mede daardoor haalden de 28 vrouwelijke kandidaten woensdag in Koeweit geen enkele zetel bij de eerste parlementsverkiezingen waaraan ze mochten deelnemen. „Eigenlijk verwachtten we het ook niet, zo’n eerste keer”, zegt Al-Nasjar. Zij leidde de afgelopen vier weken de campagne onder de vrouwen voor een van de kandidaten in Koeweit Stad. Dat hij het niet haalde, had deels dezelfde oorzaken als het falen van de vrouwen.

„Hij was te onbekend, de tijd was te kort om dat te veranderen en de concurrentie was te groot”, somt Al-Nasjar op, aan de telefoon in Koeweit Stad. Hij stond tegenover een populair parlementslid, dat zijn zetel wist te behouden. „Mede door mijn stem”, biecht Al-Nasjar op.

Ze stemde dus niet op ’haar man’, maar ook niet op een vrouw, en dat laatste gold voor de meesten van haar seksegenoten. Het feit dat vrouwen 57 procent van de kiezers vormden, mocht niet baten, evenmin als een opkomst van zo’n 65 procent. Sommige vrouwen menen dat vrouwen en politiek volgens de islam niet samengaan. Die vrouwen werkten vervolgens wel voor conservatieve kandidaten die tegen het vrouwenkiesrecht zijn, zegt Al-Nasjar. En die wonnen wel zetels.

Soms doordat ze stemmen kochten, met bedragen die opliepen tot wel 15.000 dollar. Afkomstig uit de islamitische welzijnsfondsen, zo wordt gefluisterd. Maar dat hield mensen niet tegen het geld aan te nemen ’om ermee op vakantie te gaan’, zo hoorde Al-Nasjar.

Mede daardoor zijn de verhoudingen in het parlement veranderd. De oppositie van liberalen, conservatieve moslims en onafhankelijke kandidaten behaalde met 33 zetels de meerderheid. Dat betekent dat de regering hun eisen niet kan negeren. Zoals de eis tot hervorming van de kieswet. De eis om het aantal kiesdistricten terug te brengen van 25 naar hooguit vijf leidde tot het opstappen van de oppositie en het uitschrijven van verkiezingen.

Dat de Koeweiters geen vrouwen in het parlement kozen, wil niet zeggen dat die er toch niet komen. De kans bestaat dat de emir ze benoemt, want hij mag vijftien zetels vullen, bovenop de vijftig waarvoor gestemd is. Want door hem is het vrouwenkiesrecht er gekomen.