Volwaardig rompkabinet riekt naar verkiezingstruc

Het gaat dit weekeinde op het paleis om de status en de bevoegdheden voor de ruïne van het tweede kabinet-Balkenende.

Demissionair premier Balkenende bezwoer gisteren op zijn persconferentie dat hij er natuurlijk niet over gaat. Dat het de adviseurs van de koningin en de fractievoorzitters zijn die nu bepalen hoe krachtig de gevallen ministers nog mogen regeren tot aan de verkiezingen. Waarna hij gretig begon uit te leggen waarom hij met zijn CDA- en VVD-bewindslieden een volwaardig rompkabinetje (missionair kabinet) wil vormen met normale bevoegdheden.

Blijft het kabinet zuiver demissionair, dan kunnen de ministers alleen maar niet-omstreden beleid uitvoeren en bepaalt de Kamer welke onderwerpen te controversieel zijn om nog af te handelen. Dat is Balkenende te beperkt. Hij heeft drie argumenten voor een krachtiger mandaat. De begroting 2007 en de troonrede moeten bij de huidige economische rugwind stevig worden opgetuigd. Minister Zalm wil zijn afgesproken miljard lastenverlichting voor het bedrijfsleven krachtdadig kunnen uitdelen. En de missie-Uruzgan vergt een regering die voor vol wordt aangezien door bondgenoten. Die argumenten worden in de PvdA sterk bestreden. Het besluit voor de Uruzgan-missie is met brede steun in het parlement genomen. Geen enkel kamerlid, meent de PvdA, zal mopperen als demissionair-minister Kamp straks aanvullende besluiten neemt ten gunste van zijn militairen. Geen bondgenoot neemt ’demissionair Nederland’ niet serieus. De PvdA verdenkt CDA en VVD van een verkiezingstruc: druk regeren de ministers scoren beter.

Balkenende probeert te voorkomen wat er gebeurde na de val van het CDA-VVD-LPF-kabinet in 2002. Enkele demissionaire ministers namen zulke vergaande besluiten dat de premier naar de Eerste Kamer werd geroepen om verder staatsrechtelijk afglijden te voorkomen.