’Het is knap hoe ze zich afschermt van alle aandacht’

Natascha Kampusch gaf deze week een verklaring uit waarin ze reageert op alle commotie over haar ontvoering. Margreet Visser gaat in op enkele citaten.

’Ik voel mij geen zielig slachtoffer’

„Een prachtige uitspraak, tekenend voor haar kracht. Ze heeft zelf het gevoel dat ze controle heeft over haar leven. Vaak hebben mensen met een trauma het gevoel dat alles hen overkomt, dat ze geen grip hebben. Dat is een slechte prognose voor een behandeling. Je kunt je afvragen hoe realistisch ze is, maar dit is een goed begin.”

 

’Hij was niet mijn heer en meester. Ik was even sterk, maar hij heeft mij op handen gedragen en met voeten getreden’.

„Zij heeft het idee dat ze invloed had in huis. Er was communicatie tussen haar en de ontvoerder. Ik zie dat op handen dragen letterlijk: de ontvoering. En met voeten getreden? Ik denk dat ze bedoelt dat ze niet weg kon. De hele uitspraak wil zeggen: binnen de beperkingen van de gevangenschap heeft hij mij goed behandeld.”

 

’In mijn ogen was zijn dood niet nodig. Hij was een deel van mijn leven’.

Visser: „Ze voelt dus niet zo’n rancune dat hij dood had gemoeten. Misschien bedoelt ze: levenslang opgesloten in de gevangenis was beter geweest. Dan is ze gewoon tegen de doodstraf, net als ik. Of ze bedoelt: hij had helemaal niet gestraft hoeven worden.”

 

’Door mijn ervaring zijn mij vele kwalijke dingen bespaard gebleven, zoals slechte vrienden, roken en drinken’.

„Mensen in een moeilijke situatie kijken vaak naar hoe het erger kan, zodat ze nog iets positiefs zien. Dat hebben ze nodig om te overleven. Maar Natascha heeft veel leuke dingen gemist: de eerste cola met een vriendin op een terras, in een mooie outfit naar haar eindexamenfeest, lekker hangen bij de tent van je ouders op vakantie. Dit ziet ze nog niet goed.”

’Iedereen wil mij intieme vragen stellen, maar die gaan niemand wat aan. Misschien vertel ik het ooit aan een therapeute als ik daar behoefte toe voel, of misschien ook wel niet’.

„Een terechte opmerking. Mensen stellen intieme vragen, over seks bijvoorbeeld. De hele wereld wil alles van haar weten. Heel knap zoals ze zichzelf afschermt.”

 

’Het was mijn kamer. Het was niet de bedoeling om het zomaar aan iedereen te tonen’.

„Dat ze daar kwaad over is, vind ik zo voorstelbaar. Haar gedachten en gevoelens, die anderen op vele plekken ervaren, zijn voor haar allemaal op die plek verzameld. Dat is heel privé. Het zou ook kunnen dat ze zich in die kamer veilig voelde en in de rest van het huis niet. Het tonen van die beelden had in overleg met haar moeten gebeuren. Ik merk bij alle slachtoffers hoe belangrijk die regie is. Ze zijn slachtoffer omdat er over hun grenzen is heengegaan, ze zijn volledig overgeleverd geweest. Ze moeten nu zelf kunnen aangeven waar hun grenzen liggen. Met zulke uitspraken maakt Natascha duidelijk op de goede weg te zitten.”