Jean-Marie is niet tevreden over de kleur van ’Les Bleus’ burengerucht frankrijk

Als Jean-Marie Le Pen het over voetbal heeft, gaat het niet over de voor- en nadelen van 4-4-2, maar over de etnische achtergrond van de spelers. „Ik vind het kunstmatig om mensen uit het buitenland te laten komen en daar dan het Franse elftal van te maken”, zei hij voor het WK van 1998.

Na de winst van Frankrijk in de finale tegen Brazilië keerde die uitspraak steeds weer terug in jubelcommentaren over de kracht van kleurrijk Frankrijk: de ploeg van Zinedine Zidane demonstreerde wat eendracht vermag en had zo eigenlijk een heel land de weg gewezen.

Deze week constateerde Le Pen dat het optimisme van toen is verdampt. Onder het volk heerst ’een gevoel van onbehagen’, zo meent hij, over de selectie van bondscoach Raymond Domenech die in Duitsland met acht of negen zwarte spelers op het veld verschijnt. „De Fransen identificeren zich niet met deze ploeg. Misschien heeft Domenech het aantal gekleurde spelers overdreven en had hij wat meer gevoel voor verhoudingen moeten hebben, misschien heeft hij zich laten leiden door zijn ideologische voorkeuren”, suggereerde de 78-jarige extreem-rechtse volkstribuun. Met het laatste doelde hij op Domenechs waardering voor Olivier Besancenot, de Franse versie van Jan Marijnissen.

Wel gaf Le Pen toe dat het met het zingen van de Marseillaise beter gaat dan in 1998. Bijna iedereen doet mee, met uitzondering van de blanke, onberekenbare doelman Barthez. „Hij moet kiezen. In het nationale elftal spelen doe je niet alleen voor het geld, je vertegenwoordigt je land.’’

’Net zo idioot als gevaarlijk’, zo kwalificeerde coach Raymond Domenech de uitspraken van Le Pen tijdens een vooruitblik op wedstrijd van vandaag tegen Brazilië. „Er zijn veel idioten in de politiek en dit is wel de grootste”. Zijn ideeën kon Le Pen wat Domenecht betreft in zijn ’je weet wel steken’.

Verdediger Lilian Thuram, de meest politieke van alle Franse voetballers, sloeg subtieler terug. „Deze meneer wil al jaren president worden, maar hij kent de geschiedenis van dit land niet eens. Het is alsof iemand die naar een basketbalwedstrijd op tv kijkt zich zit te verbazen over het aantal zwarten in een Amerikaans team.”

Thuram (Guadeloupe 1972) wees daarna op de feestende menigte die dinsdagavond de Champs-Elysées bevolkte na de overwinning op Spanje. „Zij vragen zich niet af of wij zwart zijn of niet.” Na een krachtig Vive la France! verliet de record international (118 wedstrijden) de perszaal. Onder applaus.