Op de bloemen krioelt het van de hommels, allemaal 3 juli 2006

werksters die nectar of stuifmeel voor het broed in het nest verzamelen. Ze zijn letterlijk overal, in het armoedigste stadstuintje en in bloemrijke parken en bermen. Ze vliegen ook af en aan op de rozen, die wel lekker geuren, maar geen nectar afscheiden. De hommels, zoals de aardhommel op de foto, komen voor het overvloedige stuifmeel, dat ze aan de achterpoten in een kluitje naar het nest brengen.

Aardhommelnesten hebben soms wel zeshonderd werksters, vooral in deze maand als de volken het grootst zijn. Daar zijn werksters bij die vaak uitvliegen om voor nectar en stuifmeel te zorgen en werksters die voornamelijk thuis blijven en het broed verplegen. In de nazomer sterft het hommelnest uit en zoeken de darren jonge koninginnen om mee te paren. De bevruchte koninginnen keren niet naar het nest terug, maar luieren nog een tijdje op bloemen en brengen de winter ondergronds door. Ze bewaren het sperma tot het volgende voorjaar, als ze een nieuw volk stichten.

Aardhommels hebben een witte achterlijfspunt, een gele band over de voorzijde van het borststuk en een gele band over het tweede achterlijfsegment. Toch behoren die niet allemaal tot dezelfde soort, want er bestaan verscheidene moeilijk te onderscheiden aardhommelsoorten in ons land. Ik houd ze allemaal maar gewoon voor aardhommel.