’Aanpak probleemjongeren is een doodlopende weg’

Probleem-jongeren zonder strafblad gedwongen heropvoeden. Dat kan bezwaren opleveren. PvdA-kamerlid Jeroen Dijsselbloem zou bereid zijn daarover heen te stappen om deze jongeren te redden. Toch gelooft hij niet in deze aanpak.

Premier Balkenende maakte gisteren bekend de juridische mogelijkheden te laten onderzoeken om een flinke groep jongeren te bereiken die door de mazen van de hulpverlening glippen. Het zijn veelal allochtone jongeren die geen uitkering aanvragen en niet meer leerplichtig zijn. En ze zijn nog niet veroordeeld. Daardoor kunnen ze nauwelijks (via de uitkeringsinstantie, gemeente dan wel de rechter) worden gedwongen tot heropvoeding en scholing.

„Ik begrijp de ambitie van het kabinet om deze moeilijke groep jongeren in de kraag te vatten. Ze onttrekken zich aan iedere vorm van hulpverlening en hoewel ze nog niet bekend zijn bij justitie, weet iedereen dat de kans groot is dat ze de criminaliteit ingaan. Ik denk dat het juridisch heel moeilijk ligt om ze aan te pakken. Als het mogelijk zou zijn, zou ik daar best in kunnen meegaan. Principiële bezwaren wegen niet het zwaarst als deze jongeren dreigen af te glijden. Maar ik denk dat het een doodlopende weg is. Dat gaat nooit lukken.”

Dijsselbloem, die zich veel heeft beziggehouden met probleemjongeren, denkt dat het ook veel te laat is om deze jongeren op die leeftijd nog te bereiken. „In de steden kent iedereen ze. Consultatiebureaus, jeugdhulpverlening, meldpunten voor kindermishandeling, kinderrechters, scholen en buurthuizen kunnen zo voorspellen wie de mist in dreigen te gaan. Ze zijn in beeld en dat zijn ze vaak al jaren. Daarom moet je bij deze jongeren en de gezinnen waar ze vandaan komen veel eerder ingrijpen. En niet pas als ze 18 of 19 jaar zijn en onbereikbaar.”

Het PvdA-kamerlid pleit er dan ook voor om fors te investeren in consultatiebureaus, gezinscoaches, opvoedingsondersteuning en onderwijstrajecten. „Je ziet nu in de hele keten wachtlijsten. De hele hulpverlening kampt er mee. Het is in die sector één grote wachtlijst. Daar moet je iets aan doen. Als je voldoende mensen hebt, kun je gericht op de probleemgezinnen inzoomen. Dan zijn er mogelijkheden om ze te bereiken.”

Hij realiseert zich dat dit niet van de ene op de andere dag gerealiseerd is en dat je daarmee niet meer de huidige groep van probleemjongeren bereikt. „Het klinkt misschien cynisch, maar je weet van deze jongeren dat ze uiteindelijk bij de rechter terecht komen en dan zijn er weer volop mogelijkheden om ze te dwingen tot heropvoeding en scholing.”