Vrijheid van meningsuiting

Hoe vaak de laatste jaren zijn aandachttrekkers met een doornkrans op hun hoofd niet op een kruis geklommen om de slimste van de klas uit te hangen? Alleen al in het tv-programma van Muntz en Van de Wint ‘God bestaat niet’ moeten er een half dozijn zijn geweest. Man, vrouw, poedelnaakt of met een cowboyhoed op. En volgens mij heeft schrijfster Heleen van Royen ooit ook de weg naar de trapladder gevonden om aan de lezers van een blad haar (te kleine) borsten te showen. De jongste act van Madonna in de volgepropte Arena had daarom hooguit voor wat gegeeuw moeten zorgen. Nu ben ik natuurlijk geen fan van Madonna: zwakke stem, vals zingen en slaapverwekkende liedjes. Ook lijkt haar Christus-nummer weinig met de vrijheid van meningsuiting van doen te hebben. Wat ze met haar kruisiging wilde uitdrukken, bleek gisteren een ondoorgrondelijk mysterie voor recensenten. Maar ook met primaire blasfemie kun je niet veel meer uitdrukken dan je eigen onvermogen tot meer creatieve vindingrijkheid. Dat SGP-jongeren om een verbod van de show hebben gevraagd, lag in de lijn der verwachting. En dat dit weekeinde een twintigtal evangelisten hun protesterende psalmen tussen de Arena-bezoekers lieten galmen, zal ook niemand verbazen. Maar er is ook een andere reden die mijn vertedering heeft gewekt voor deze softe fundamentalisten van eigen bodem. Het betreft de hoge graad van beschaving die hun protest heeft gekenmerkt. De mannenbroeders kwamen naar de Arena zonder gordel vol explosieven. Ook hadden ze onderweg geen vlaggen, ambassades of bankgebouwen in de fik gestoken, en vooral niemand vermoord. Ze riepen niet op tot een boycot van Amerikaanse producten, maar hadden langs de legale weg de voorstelling geprobeerd te verhinderen. Wat, zoals verwacht, niet lukte. De vrome demonstranten bij de Arena zongen hun vreedzame psalmen uit volle borst en verspreidden pamfletten vol compassie met de tekst: ‘Madonna, Jesus loves you.’ Probeer dan deze oase van vredelievendheid met de hondsdolheid te vergelijken van protesterende fundi’s, eerder dit jaar, naar aanleiding van de Deense spotprentenaffaire.

Ik had dus verwacht dat het hele Madonna-gedoe met wat schouderophalen afgedaan zou worden. Dombo! Uit de bunkers van de onvergankelijkheid, die zoals bekend diep in de jaren zeventig zijn gemetseld, kwam de voorhoedecolonne van GroenLinks te voorschijn – aangevoerd door Tweede-Kamerlid Ozütok. Nog onder het stof en de spinnenwebben, kwamen ze bij de Arena om Madonna tegen de boze censoren te beschermen en hielden borden omhoog met als leuze ’Vrijheid van meningsuiting, in godsnaam.’ Dapper! Evenals jonge SGP’ers behoren GroenLinksers tot de Nederlandse folklore. Het is alleen zo jammer dat Ozütok en haar volgelingen zo selectief zijn in hun verontwaardiging. Zo was er op 13 februari niemand van GroenLinks op de Dam, waar de Deense vlag werd verscheurd, om ’in godsnaam’ voor de vrijheid van meningsuiting op te komen. Niet die van een stinkend rijke diva, maar van een tiental met de dood bedreigde Deense spotprententekenaars en journalisten.