Al vijftig jaar elkaars tegenpolen Jan (66) en Cor (67)

Bij Jan thuis hangt een foto van hem en zijn vriend Cor - als jonge jongens, maar ook tijdens de viering van hun 40-jarige vriendschap. Inmiddels is dat negen jaar geleden. „Vriendschap is net als een huwelijk”, zegt Cor uit Sibculo. „Je mag geen claim op de ander leggen, je moet de ander vrijlaten en accepteren hoe hij of zij is.” Lachend: „Dan kom je een heel eind.”

Jan Steenblik (66) en Cor Kraker (67) ontmoetten elkaar bij de plaatselijke handbalvereniging. Na een paar jaren scheidden hun wegen, maar plotseling troffen ze elkaar weer op de markt in Hengelo. We zijn toen gewoon doorgegaan met praten”, vertelt Jan uit Borne. „Toen Cors vrouw voor lange tijd in het ziekenhuis lag, ging mijn vrouw naar haar toe om haar haar te wassen en Cor kwam in het weekend bij ons eten.”

Maar wat is het precies dat de twee mannen in elkaar aantrekt? „Ik weet het eigenlijk niet”, zegt Jan. „Thuis was ik enig kind en mijn vader was net overleden toen ik Cor ontmoette. Bij hen trof ik gezelligheid. Dat was bij mij thuis niet meer zo. Ik bleef daar hangen.” Jan houdt van blaasmuziek, Cor van jazz. „Een zigeunerkwartet vindt Cor ook prachtig. Nou, we hebben een uurtje zitten luisteren en mijn ogen vielen bijna dicht. Maar goed, als wij kaartjes hebben, gaan zij ook wel mee.” Cor houdt van speelgoedtreinen. Hoewel Jan machinist is geweest, zijn bij hem de speelgoedtreinen voor de kleinkinderen. Hoewel Cor zichzelf typeert als rustig en Jan als impulsief, is juist Cor fanatiek tijdens het spel rummicub en vindt Jan het niet belangrijk om te winnen. „Cor en zijn vrouw zijn toch fanatiek in het spel. Dat zijn wij nooit. Maar we winnen ook nooit. En ik kan niet zo goed tegen mijn verlies. We hebben toen maar gezegd dat het beter is dat we dit spel niet meer spelen.” De mannen helpen elkaar als er iets opgeknapt moet worden. „We hebben beiden een technische achtergrond. We hebben aan een halve zin genoeg om te weten wat we bedoelen”, vertelt Cor.

„Je hoort het niet zoveel”, zegt Jan. „Dat mensen zó lang bevriend zijn. Mijn oudste zoon van 46 heeft bijvoorbeeld wel kennissen, maar geen vrienden van vroeger. En dat terwijl een jeugdvriend vijftig meter bij hem vandaan woont.”

„We hebben nooit echt diep nagedacht over de vraag waarom wíj nu vrienden zijn”, vervolgt Cor. „En ik wil het ook niet analyseren, dan is het niet leuk meer. Ik weet dat Jan heel betrouwbaar is. Als je hem nodig hebt, staat hij een halfuur later voor je deur. Dat is wederzijds. En omdat de vrouwen ook nog klikken, weet je: hier komt niks meer tussen. Deze vriendschap is voor eeuwig.”