Cartoon met doodskist

Len Munniks cartoon van afgelopen zaterdag, waar we een Nederlandse militair op weg naar Afghanistan de vliegtuigtrap zien bestijgen met een doodskist onder de arm, vond ik hoogst ongelukkig. Zeker, elke militair realiseert zich dat Uruzgan geen vakantieoord is en dat niet uitgesloten kan worden dat er incidenten met fatale afloop plaatshebben.

Het dient echter geen enkel doel om de terechte angst hiervoor nog verder aan te wakkeren. Zeker het thuisfront van uitgezonden militairen is al bezorgd genoeg. Ieder mediabericht over geweld en terreur in Afghanistan -zelfs al zou het honderden kilometers van de Nederlandse basis plaatshebben- maakt dat mensen thuis zich extra zorgen maken over hun man, vrouw, kind, vriend of vriendin. De uitgezonden militair heeft niet altijd een internetverbinding binnen handbereik om direct te melden dat hij of zij nog levend en gezond is.

Doorgaans doorstaan de mensen thuis dit soort spanningen met ware heldenmoed. Zij zijn er niet mee gebaat als de beeldvorming nog eens extra negatief geladen wordt met suggestieve illustraties als die van afgelopen zaterdag. Ik kon er niet om lachen.