Noord-Korea heeft de aandacht gekregen die het wilde. Door zijn kernproef praat de VN-veiligheidsraad weer over het land, ruziën Amerikaanse ex-ministers over de beste aanpak, bespreken Aziatische grootmachten scenario's, en schrijven de internationale kranten weer hoofdartikelen.
Voor de goede orde: een kernbom afvuren op, pakweg, San Francisco kan Noord-Korea vrijwel zeker nog niet. De proef van maandag was op zijn best klein van omvang, en mogelijk zelfs gedeeltelijk mislukt. De raketten om kernbommen naar een ander continent af te vuren ontbeert het land eveneens. Maar in de directe omgeving – Japan, Zuid-Korea – kan het regime van Kim Jong-il veel schade aanrichten. Daarnaast kan het verarmde land besluiten zijn expertise te verkopen aan de hoogste terroristische bieder. En misschien wel het belangrijkst: andere landen kunnen concluderen dat het nastreven van de nucleaire optie lucratief is.
De internationale gemeenschap heeft dan ook weinig andere keus dan de duimschroeven aan te draaien. Militair ingrijpen lijkt echter geen optie met een regime dat bereid is voor zijn voortbestaan niet alleen een gehele bevolking in gijzeling te houden, maar vermoedelijk ook zijn buurlanden in het verderf te storten. De VN, en met name het vijftal China, Rusland, Zuid-Korea, Japan en de VS, moeten dan ook het front gesloten houden en met gerichte sancties Kim en de zijnen ontmoedigen op deze weg voort te gaan.
Of China tot (beperkte) sancties bereid is, blijft echter twijfelachtig. Het land vreest ineenstorting van Noord-Korea en de daaruit voortvloeiende chaos en vluchtelingenstromen. Maar de stabiliteit die China wil handhaven is eigenlijk al jaren een illusie. Noord-Korea verstoort de politieke verhoudingen in de regio, en vergroot de kans dat landen als Japan en Zuid-Korea zich extra gaan bewapenen – ook nucleair. Ook China is op termijn veel meer gebaat bij een duurzame oplossing die Noord-Korea, al dan niet verenigd met het zuiden, stevig verbindt met de rest van de wereld.
Het is goed om te realiseren dat er één partij is die in ieder geval niet meepraat: de 23 miljoen inwoners van Noord-Korea. Ernstig verarmd, totaal geïsoleerd en onderhevig aan hersenspoeling en terreur, zijn zij degenen die zullen blijven lijden zolang er in Pyongyang geen ander regime komt. En zoals het er nu naar uit ziet, zal dat helaas nog even duren.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.