De Schot David Millar gaf doping toe, zat twee jaar schorsing uit en keerde afgelopen weekeinde als een kind zo blij terug in het peloton. Als ambassadeur van een schone wielersport.
De flamboyante wereldburger met de grote mond is als nederig mens teruggekeerd. Hij had geen hoge verwachtingen gehad voor de proloog. Vóór zijn schorsing was hij een specialist in de prologen en tijdritten – drie won hij er in het verleden in de Tour - maar nu is hij ’100 procent clean’. Millar profileert zich als een ambassadeur van een schone sport. Het beste wat deze onthoofde Tour had kunnen overkomen was dat hij zaterdag had gewonnen. Maar de schone Millar werd zeventiende.
De klassering vond hij niet belangrijk. In zijn drijfnatte pak van Saunier Duval, kanariegeel, stond Millar (29) als een kind te stralen. Genoten had hij van zijn eerste rugnummer sinds twee jaar. „Heerlijk om weer eens over een afgesloten weg te fietsen.”
Het voelde als een overwinning, veel mooier dan zijn triomf in de proloog van 2000, toen hij Lance Armstrong versloeg. Destijds huilde hij tranen van geluk, de afgelopen jaren is hij er achter gekomen dat het allemaal niets voorstelde. In juni 2004 was hij door de mand gevallen bij het Cofidis-schandaal. De Franse politie vond in zijn appartement in Biarritz verboden middelen. Millar werd behandeld ’als een terrorist’, gaf onder druk epogebruik toe en werd tot 23 juni 2006 geschorst.
Hij wilde niets meer te maken hebben met de wielersport. „Je denkt dat de mensen om je heen je beste vrienden zijn, maar later blijkt dat helemaal niet zo te zijn.” Het goud van het WK tijdrijden van 2003 werd hem afgenomen. Een halfjaar maakte hij een diepe crisis door. Hij keerde terug naar Schotland. Het kijken naar de beelden van de Tour van vorig jaar bracht de ommekeer.
Hij ging zich inzetten voor de jeugd bij de Britse bond. Ondertussen werkte hij met grote gedrevenheid aan zijn rentree. Hij kreeg een contract bij Saunier Duval. Manager Mauro Gianetti: „David heeft betaald voor zijn misdaden, maar dat hoeft hij niet zijn leven lang. Hij heeft gedaan wat maar weinig andere epo-gebruikers doen. Iedereen liegt of draait om de waarheid heen. Hij heeft niet gezegd dat het spul voor zijn hond was, hij was eerlijk en dat maakt hem speciaal.”
Zes uur per dag fietste hij afgelopen winter door het Peak-district. Hij belegde eenzame trainingskampen in de Pyreneeën en in Toscane. Hij maakte zich wel bezorgd over de reacties op zijn rentree in het wereldje. „Ik schaam me ook nog steeds dat ik doping nam. Ik verdien een tweede kans, maar ik heb ook spijt. Daarom voel ik me nederiger dan in het verleden. Ik zal niet meer doen alsof ik de hele show beheers”, aldus Millar.
Hij werd veelal hartelijk ontvangen. Gistermorgen, voor de start van de eerste etappe, nam hij rustig de tijd om met fans achter de dranghekken te praten. Hij stond uitgebreid de media te woord. Hij noemt de schoonmaak van vrijdag ’een goede zaak voor de Tour en de sport’. Millar wil gaan vechten voor een nieuwe mentaliteit in het peloton.
„Niemand wil doping, maar de verleiding is er altijd. En de mogelijkheden zijn er ook. Je hoort dat anderen het doen en dan is er altijd een deur naar die wereld. Wielrenners moeten ervan overtuigd raken dat je ook zonder doping grote wedstrijden kunt winnen. Het cynisme, dat zeker in Frankrijk heerst, moet verdwijnen.” Hij wil gaan bewijzen dat het kán. „Ik heb gelogen, ik heb bedrogen, maar ik ben nu anders. Al kan ik heel goed begrijpen dat mensen nog twijfelen aan mijn geloofwaardigheid.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.