’Hoho, voorzitter, u vergeet een puntje.’ ’Eh’ ’De buitenhuizen!’

Item 24 van De Canon is ’Buitenhuizen’. We hebben de Republiek, de Beeldenstorm, Indonesië, de Tweede Wereldoorlog, Willem Drees, maar dus ook ’Buitenhuizen.’

Hoe zou dat erin gekomen zijn?

Je hebt wel eens van die discussies met iemand erbij die eigenlijk niet zo goed snapt waar het over gaat, maar heel graag mee wil praten. De overige aanwezigen zijn beleefd en gedogen de enthousiasteling, zonder echt in te gaan op wat hij zegt. Ik vermoed dat in de Canon-commissie ook zo iemand zat, en dat we daar die ’Buitenhuizen’ aan te danken hebben.

’Goed, ik stel voor een rondje suggesties.’

’De Reformatie.’

’Het Deltaplan.’

’De Vikingen.’

’Nederlandse Multinationals.’

’Vadertje Drees.’

’Buitenhuizen!’

’Eh? (hier worden tersluiks blikken van verstandhouding gewisseld: beter niet op ingaan.)

’Juist, de opzet: willen we een episodische indeling of meer een fenomenologische?’

’Ik zou voor dat laatste willen pleiten. Dan kun je die lijn doortrekken van, ik noem maar iets, de VOC naar Shell.’

’En buitenhuizen!’

(Het is duidelijk)

Een goedhartige notulist, niet geheel op de hoogte van de verhoudingen wellicht, heeft de buitenhuizen op een gegeven moment toch maar genoteerd, en zo zijn ze een eigen leven gaan leiden.

’Hoho, voorzitter, u vergeet een puntje.’

’Eh’

’De buitenhuizen!’

(Weer die blikken)

’Eh, natuurlijk, de buitenhuizen, daar zegt u iets. Iemand?’

’Voorzitter, mag ik erop attenderen dat een aantal van ons de laatste trein moet halen?’

Zo heeft men op beleefde, subtiele wijze geprobeerd het onderwerp naar de achtergrond te schuiven, maar het enthousiaste commissielid toonde zich behoorlijk vasthoudend, en net als iedereen dacht eindelijk van de buitenhuizen af te zijn, doken ze weer op.

’Goed. Dat was het?’

’Ja, én de buitenhuizen!’

Eén commissielied heeft nog een dappere poging gedaan om ze van tafel te krijgen, maar dat mislukte.

’Sorry hoor, maar die buitenhuizen, dat slaat echt nergens op.’

’Moet jij zeggen, met je Multituli.’

’Multá-tuli, ja!?’

’Dames, heren, alstublieft!’

Uiteindelijk zag voorzitter Van Oostrom geen andere mogelijkheid dan om ze toch maar op te nemen, op nummer 24, een beetje verdekt opgesteld tussen de Verlichting en de Slavernij.

Over twintig jaar zegt de ene scholier tegen de andere:

’Morgen SO geschiedenis.’

’Waar zijn jullie?’

’Bij de Buitenhuizen.’ (inmiddels met hoofdletter)

’O, da’s een makkie.’

Als het Nieuwe Leren doorzet bestaat de toets van het hoofdstuk ’Buitenhuizen’ waarschijnlijk uit het maken van een internetwerkstukje over time-sharing-bungalows. Of zo. Zie maar.

De geschiedenis hangt aan elkaar van toevalligheden, en zo heeft de Canon-commissie er zelf ook eentje gecreëerd.