12 augustus 2006 De grote en de bleke eikenspanner lijken zoveel op elkaar

dat je ze voornamelijk aan de grootte kunt onderscheiden. Ze zijn uiterst variabel van kleur en tekening, wat het herkennen ook al niet eenvoudiger maakt. Beide hebben een slank lichaam en brede vleugels, die eentonig grijs of bruin gekleurd zijn en getekend met donkere golflijnen. Er bestaan ook helemaal zwarte (melanistische) exemplaren.

Beide eikenspanners zitten altijd met het lichaam horizontaal en de vleugels plat uitgespreid en tegen de ondergrond gedrukt, waarbij de voorrand van de voorvleugels een verticale lijn vormt en de achtervleugels te zien zijn. De golflijnen van de voorvleugels lijken daarbij op de achtervleugels door te lopen. Eikenspanners leven in bosachtige streken met veel eiken en zijn rustend op een boomstam haast niet te vinden. Ze komen ook veel in steden voor, waar ze erg opvallen als ze rusten op gewitte muren en houtwerk.

De slanke spanrupsen zijn net dorre zijtakjes van de twijgen van eiken, berken, elzen en andere loofbomen. Net als de vlinder zijn ze variabel gekleurd, vaak met roodachtig bruine tekening. De rupsen ven de grote eikenspanner overwinteren als halfwas. De bleke eikenspanner overwintert als bruinrode pop in de aarde.

Buizerds uit noordelijker gebieden trekken nu naar het zuiden en komen zo ook in ons land. Niet alle buizerds die we hier zien, zijn van die noordelijke trekkers. Er broeden er ook tamelijk veel in ons land.

De steenloper broedt op de kusten van Scandinavië, Finland en noordelijk Rusland tot dicht bij de noordpool. Aan onze kust is deze steltloper een veel voorkomende wintergast. De eerste zijn al weer gearriveerd op de Waddeneilanden. Ze zijn nog helemaal in zomerkleed. Later verwisselen ze dat voor het winterkleed.

De trek van de watersnippen is op gang gekomen. Dat is vooral te merken in vochtig weideland, waar ze bij voorkeur foerageren. Vaak vliegen zonder aanwijsbare reden troepjes op, die een kenmerkend geluid laten horen: ’kesj... kesj...’ Veel watersnippen zoeken ook voedsel op opgespoten terrein. Voor het laatst dit jaar is hoog in vooral populieren de welluidende roep te horen van de wielewaal. Deze tropisch uitziende, merelgrote vogel zoekt zijn heil voor de winter in Afrika.