*

 

nieuwe boeken fictie

Door: redactie − 01/07/06, 00:00

De Amerikaanse schrijfster (1965) maakte al naam met haar romandebuut ’Engelentijd’, een afrekening met de anti-autoritaire opvoedingspraktijk van de jaren zestig. ’Amerika’ speelt zich af in de Verenigde Staten vlak voor 11/9: de liefde tussen een Italiaanse jongen en een Amerikaans meisje wordt bemoeilijkt door culturele verschillen.

McPhee is geen literaire vernieuwer, noch qua stijl, noch qua visie, maar haar melancholieke roman getuigt van genoeg inzicht in de menselijke natuur om niet ál te kieskeurige lezers geboeid te houden.

De Franse schrijver, die naam maakte met feelgood-boekjes als ’Meneer Ibrahim en de bloemen van de koran’ en ’Oscar en oma rozenrood’, geeft nu zijn versie van het evangelie. Het eerste deel is Jezus’ eigen levensverhaal, wat zoetelijk verteld. In het tweede deel geeft Pilatus zijn versie, ook van Jezus’ leven ná de Opstanding. Pilatus’ vrouw raakt steeds meer in de ban van de Mes-

sias en ook Pilatus verandert. Nogal braaf politiek-correct erkent hij bijvoorbeeld dat dat Jezus’ faam groeit omdat hij het voor onderdrukte vrouwen opneemt. De ambiguïteit van Pilatus, dramatisch juist zo interessant, komt door Schmitts lievige aanpak niet goed uit de verf.

Absurdistische Italiaanse roman uit 1945. Hoofdpersoon is een jonge, ambitieuze luitenant die vol verwachting een post betrekt bij een garnizoen dat al heel lang een aanval van Tartaren verwacht. Er gebeurt, een roman lang, niets. Buzzati weet van zo’n gegeven, net als Beckett of Kafka, een geestige roman te maken, die toch voortdurend existentiële vragen over tijd, zin, illusies en ambities oproept.

Met deze roman over een Franse jongen, zijn Beierse liefje (dochter van een Wehrmacht-arts), en een onopgeloste moord lijkt Péju het succes van Philippe Claudels Eerste Wereldoorlogsroman ’Grijze zielen’ te willen evenaren. Want ook daar in Beieren dringt het oorlogsverleden zich op. Hoewel Péju niet slecht schrijft, doet hij misschien iets te veel zijn best drama te creëren (onder meer door het strooien met uitroeptekens). Claudels woede en gedrevenheid mist hij.

mailIcon print |