Bidden voor genezing hoort thuis in zorginstellingen. Dat stelt de Amsterdamse PKN-predikant Harmen de Vries in zijn promotieonderzoek.
Als kinderen van de Verlichting durven we wel te bidden, als het maar vaag blijft, betoogt De Vries. In zijn proefschrift, waar hij maandag op promoveert, bepleit hij het serieus bidden voor genezing. Dat werkt volgens hem niet alleen doordat gebed krachten in de mens aanboort, maar ook doordat God een wonder kan verrichten.
De nieuw te vormen opleiding voor geestelijk verzorgers vanuit de Protestantse Kerk in Nederland moet een module ’dienst der genezing’ opnemen, meent De Vries. Door het naleven van kwaliteitseisen en het toetsen in de praktijk denkt De Vries het kaf van ’dubieuze alternatieve geneeswijzen’ te scheiden van het koren dat ’dienst der genezing’ heet.
Volgens de oud-inspecteur generaal voor de gezondheidszorg Herre Kingma hoort bidden niet in de behandelkamer thuis, maar christendoktoren praktiseren de door De Vries bepleite ’dienst der genezing’ al. Zo volgen leden van de Christian Medical Fellowship (CMF) Nederland volgens de voorzitter, de Leerdamse huisarts C. Bac, een cursus die aangeeft hoe je in drie minuten aan een patiënt het evangelie vertelt. Daarnaast leert de cursist hoe een ’spirituele anamnese’ (ziektegeschiedenis plus geestelijke ontwikkeling) af te nemen.
Inspiratiebron voor zowel CMF als voor De Vries is het Britse medisch centrum Burrswood. Daar werken (para)medici en pastores intensief samen. Ze beslissen, schrijft De Vries, samen over behandeling van patiënten, waarbij ’de arts kan zeggen waar de spirituele behoefte van de patiënt ligt en dat de pastor zich kan uitspreken over de medicatie’. Niet alleen geestelijken, ook medici bidden met patiënten.
De Vries is beducht voor ’gebedsgenezers’ die geen oog hebben voor het blijvende lijden – als God níet ingrijpt. Hij waarschuwt tegen evangelicalen die geloof en gebed hoger aanslaan dan een reguliere medische behandeling.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.