Kitesurfen, wat is er mis mee?

Het is heel vreemd dat het populaire kitesurfen in Nederland bijna nergens mag. Terwijl de surfers niemand kwaad doen.

Kitesurfen is op dit moment een van de meest spraakmakende sporten. Nederland heeft een paar toppers die hoog op de wereldlijsten staan. Met een surfboard onder de voeten en een vlieger in de hand maken zij metershoge sprongen.

Ondertussen probeert de Nederlandse overheid het kitesurfen te ontmoedigen. Want deze toppers en vele hobbyisten hebben bizar weinig oefenplekken. In alle binnenwateren van Nederland, met als enige uitzondering een aantal plaatsen aan het IJsselmeer, is het verboden om te kitesurfen. In watersportprovincies als Groningen en Friesland moet men ver rijden om te kunnen sporten, ondanks de vele geschikte binnenwateren die deze provincies voor handen hebben. Bovendien wordt het IJsselmeer op een prachtige zondagmiddag onnodig druk. Dát maakt de sport gevaarlijk!

Dit algemeen verbod zou gelden omdat de overheid ervan uitgaat dat kitesurfers hinder vormen voor andere watersporters of de natuur. Als doorgewinterde windsurfers weten we zeker dat kitesurfen in prachtige harmonie kan bestaan met windsurfen. Andere watersporters vinden het spectaculair om te zien en omdat ook kitesurfers bekend zijn met de vaarregels, vormen ze geen extra risico. Voor zeilboten en motorboten hoeven kitesurfers geen probleem te vormen: druk vaarwater wordt gemeden.

De natuur wordt met rust gelaten. Sterker nog; dit zijn juist de mensen die van de elementen van de natuur genieten; zon, water en wind. Geen uitlaatgassen of huisvuil, geen geluid. Men zegt dat de vogels door vliegers gestoord kunnen worden. Dit is een hypocriete reden omdat op dezelfde plaatsen waar je zou kunnen kitesurfen, auto’s, motoren, vliegverkeer en motorboten de natuur wel mogen verstoren.

Moeten jongeren die willen sporten en van de natuur willen genieten zich soms terugtrekken naar een gesubsidieerde hangplek?