Europees Hof steunt Franse criticus van de rk kerk

Volgens het Europese Hof voor de Mensenrechten is de Franse historicus Paul Giniewski in 1998 ten onrechte het zwijgen opgelegd.

Een Franse rechtbank had de historicus veroordeeld wegens discriminerende laster, omdat hij de rk kerk medeverantwoordelijk hield voor de holocaust.

Volgens het Hof voor de Mensenrechten in Straatsburg heeft het - nu door hem nietig verklaarde - vonnis van de Franse rechtbank Giniewski beroofd van zijn recht op vrije meningsuiting.

Aanleiding voor de veroordeling in 1998 was een krantenartikel waarin Giniewski had geschreven dat het diepgewortelde antisemitisme van de rk kerk de 'voedingsbodem had gelegd waarin de idee en de verwezenlijking van Auschwitz konden ontspruiten'.

Die mening schoot in het verkeerde keelgat van katholieke politici die de historicus daarop voor de rechter sleepten.

Volgens Europese Hof was het niet de bedoeling van Giniewski geweest een religieuze groep als zodanig aan te vallen.

“Het Hof heeft opnieuw bepaald dat zulke opvattingen in zich het beschikken over de vrijheid van meningsuiting niet beletten“, luidde de uitspraak.

Het Hof zei verder dat ook paus Johannes Paulus II de mening was toegedaan dat de rk kerk indirect voor de jodenvervolging verantwoordelijk was. De paus had er immers in maart 2000 namens de Kerk het mea culpa voor uitgesproken. Hij had zich bij deze gelegenheid verontschuldigd voor het christelijk antisemitisme en het onrecht, de Joden aangedaan.

Giniewski schreef na het verschijnen van de encycliek Veritatis Splendor ('Schittering van de Waarheid') van Johannes Paulus II in 1993 een analyse van de pauselijke encycliek in de Franse krant Quotidien de Paris. De rondzendbrief gaat over de fundamenten van de katholieke moraalleer.

Giniewski besprak een door veel christenen aangehangen doctrine dat het christendom de plaats van het volk Israël heeft ingenomen in het verbond met God. Dat zou er volgens hem toe hebben bijgedragen dat eeuwenlang anti-joodse geluiden in de kerk hadden geklonken. Die geluiden zouden de voedingsbodem voor de holocaust zijn geweest. Dat zou volgens hem in Veritatis Splendor te weinig zijn erkend. “Door de schittering van de waarheid te verkondigen, blijven ze in de duisternis van de dwaling“, noteerde Giniewski destijds.