Geprezen maar nauwelijks vertoond

Nu de artistieke film steeds meer in de verdrukking komt, gebeurt het ook steeds vaker dat een film die het op festivals goed doet toch de bioscoop niet haalt.

Vorig jaar werd het speelfilmdebuut van Lucille Hadzihallilovich, 'Innocence', met succes vertoond op het Filmfestival Rotterdam. Een prijs bleef uit omdat de film niet meedong naar de Tiger Awards (het was geen première) en de prijs van Nederlandse filmcritici alleen gaat naar films die nog geen distributeur hebben.

'Innocence' had die wel: Paradiso. Alleen Paradiso liet de film op de plank liggen tot zijn eigen opheffing begin 2006. Het ook al in financiële problemen verkerende A-film heeft de films van Paradiso overgenomen, maar heeft na de teleurstellende release van 'Innocence' in België (9 bezoekers volgens A-film) besloten om de film in Nederland niet meer uit te brengen.

Het kost meer dan het oplevert, aldus Marie Louise Mazel van A-film. Dat kan de distributeur zich niet veroorloven. Ook de andere distributeurs van artistieke films in Nederland kunnen zich 'Innocence' niet meer veroorloven.

“De rechten van dat soort films zijn in de laatste jaren wel vervijfvoudigd“, aldus Lenneke de Coninck van 'Contact Film'. Bovendien koopt 'Contact Film' geen nieuwe films meer aan want ze houden er na dit jaar mee op. “Het zit erop voor ons“, aldus De Coninck. “We hebben nu nog een jaar een overgangssubsidie en daarna stopt het. Zonder overheidssubsidie gaat het niet, dus volgend jaar gaan we wat anders doen.“

Het is een treurige balans bij de start van het nieuwe jaar. Wie toch op de hoogte wil blijven van de nieuwe, artistieke films is in eerste instantie aangewezen op het filmfestival in Rotterdam en op gelegenheidsreleases. Dat betekent goed opletten.

Zo wordt 'Innocence' deze week toch vertoond in de Melkweg in Amsterdam. Het filmtheater nam de ene kopie over van A-film. De niet onomstreden filosofische kostschoolfilm - hij dook op verschillende favorietenlijstjes op maar er was ook de nodige afkeer bij critici die Hadzihallilovich exploitatie verweten (er werd zelfs een wat onbehouwen link gelegd met de 'Ballets Russes' van Dutroux) - , is gebaseerd op een boek van de 19de-eeuwse anti-burgelijke schrijver Franz Wedekind, die toen met zijn verslag van 'de lichamelijke opvoeding van meisjes' op gevoelige tenen trapte.

De talentvolle Hadzihallilovich geeft een eigenzinnige, geheimzinnige en visueel zeer krachtige draai aan de 19de-eeuwse 'Bildungsroman'. “Een vrij mens worden gaat niet zonder regels, opgroeien niet zonder angst', aldus Hadzihallilovich. Alleen deze week in het filmtheater.