Ad Verbrugge: de moeite waard

Ad Verbrugge is een van de publieke personen die in makkelijke sjablonen spreken over de huidige samenleving. Regelmatig is hij te vinden in Trouw en geeft hij schurend commentaar op onze samenleving.

Joost van Velzen begint zijn tv-verslag over ’Zomergasten’met de opmerking dat hij Ad Verbrugge niet kent. Dat betekent dus simpelweg dat hij de krant niet leest waarin hij schrijft. De tv-recensent doet ook geen enkele moeite Verbrugge te leren kennen: we beschrijven wat van de tv-stukjes die Verbrugge laat zien, we schrijven wat over ons beeld van een filosoof (oude man met pijp en spencer), we schrijven wat over de moeilijke woorden die Verbrugge gebruikt (vooral die kaart trekken, Joost!) en zapt dan eigenlijk liever weg. Want echt goed kijken en luisteren, daar houdt deze televisiecriticus niet van. Die hoort zichzelf liever kletsen over de postbode en het AH-filiaal om de hoek.

Ad Verbrugge was een van de zomergasten die echt wisten te boeien. Dat Joris Luyendijk hem niet kon volgen, mag je vooral Luyendijk aanrekenen. Hij denkt ook graag in sjablonen: bij windsurfen horen de Beach Boys, een jong mens strak opvoeden in de traditie van de kung-fu, daar stuur je de kinderbescherming op af, en een bondige samenvatting van hetgeen iemand drijft in het leven, doe je af met ’Amen’.

Al deze tv-momenten, waarvoor je tv-recensent bent, mist Joost van Velzen. En debiteert onwaarheden: zo heb ik Verbrugge niets horen zeggen over oude politiek waar het de aanpak van Elias betrof. Verbrugge wilde laten zien hoe slecht je als journalist kunt opereren. Iets om over na te denken.