Burgerinitiatief forceert heropening

Waar advocaten en forensisch experts niet in slaagden, lukt een burgerinitiatief wel: Justitie heropent de Deventer moordzaak.

Met zestig punten wordt het vonnis van financieel adviseur Ernst Louwes voor de moord op zijn rijke cliënte Jacqueline Wittenberg aan flarden geschoten. Er wordt ook een nieuwe verdachte geleverd.

De altijd hevig ontkennende jurist Louwes leek gedoemd zijn veroordeling tot twaalf jaar uit te moeten zitten. Totdat Maurice de Hond startte met zijn www.geenonschuldigevast.nl.

Oud-rechercheurs en amateurs meldden zich. Deskundigen boden bewijs aan dat justitie eerder had genegeerd. De Hond kreeg processen-verbaal, het tactisch politiejournaal en ook het onderzoek van Bureau Waisvisz. De forensisch schriftkundigen Wanda en Ed Waisvisz konden als speurders van het eerste uur, een compleet eigen rapport presenteren. Niet alleen ontzenuwden ze, dat een gevonden mes nooit het moordwapen kon zijn, waardoor de Hoge Raad het vonnis destijds vernietigde. De twee droegen ook materiaal aan, waarmee de 'tunnelvisie' van justitie en politie werd aangetoond. Het echtpaar wees het rechercheteam er op, dat een andere kandidaat dader was. Maar dat was tot nog toe tegen dovemansoren, tot ze gehoor kregen bij het burgerinitiatief.

Vanaf het moment dat de weduwe dood werd gevonden, stapelen de fouten zich op. Zo wordt in de tuin een briefje gevonden. Daarop staat een excuus aan 'mevrouw' voor het stelen van 'spullen'. Er komt later een anonieme schriftelijke tip bij de politie binnen. Die doet er niets mee. Bureau Waisvisz ontdekt dat het handschrift van de vriendin van klusjesman Michaël de J. moet zijn. Ook de zinsbouw duidt daarop. Deze De J. heeft een motief om de weduwe te vermoorden. Financieel gaat hij er aanzienlijk op achteruit, als haar testament volgens plan wordt gewijzigd.

Toch richt het onderzoek zich vooral op Louwes. In de zestig punten springt naast knullig of niet natrekken van alibi's, het dubieuze DNA-bewijs in het oog. Pas bij de herziening van het proces, duikt een bloedvlekje op de blouse van het slachtoffer op. Het is van Louwes. Bij eerdere inspectie bij het Nederlands Forensisch Instituut is dat niet gezien. Hoewel Wittenberg met grof geweld is omgebracht, gaat het om een minsucuul vlekje, geen spatje, verklaart het NFI. Bij het definitieve vonnis wordt Louwes slechts op het vlekje veroordeeld.

De leden van het burger-initiatief hebben gedaan wat de politie heeft nagelaten: recherche-onderzoek gedaan naar de klusjesman. Het alibi klopt niet. De J. kocht een zelfde type mes als het moordwapen. Hij beschikt over daderkennis. Uit het huis is zeker 40000 gulden weg. Als huisvriend kende hij de bergplaats. Sinds de afwikkeling van de moord leeft De J. op ruime financiële voet.