Alweer een voortreffelijke aflevering in de serie pamfletten van Querido. De Vlaamse Van Paemel neemt met een al dan niet denkbeeldige Utrechtse vriendin (die in het echt toch vast geen Katrijn heet?) de multiculturele verhoudingen door – ruziënd, kijvend en begripvol. Zonder eigen stelligheden zoekt Van Paemel een haar passende houding in het botte Hollandse debat.
Dat uiterlijk vertoon een hoofdrol speelt in de politiek en in de machtsverhoudingen is helemaal niets nieuws. In de 9de en 10de eeuw, de tijd van keizer Karel de Grote en zijn directe nazaten, waren schoonheid en rituelen, pronk en weloverwogen eenvoud, van doorslaggevend belang voor de positie van de vorst. Het puntje op de i werd gezet door de media van die tijd – de kroniekschrijvers en beeldende kunstenaars, die het koninklijke imago bepaalden. Prachtig geschreven studie over de ochtendschemering van de West-Europese beschaving.
Voorzichtig en vasthoudend pleit de auteur ervoor de afstand tussen het joodse geloof en de joodse natie groter te maken. Een jodendom dat theologisch interessant is voor menigeen die niet in de joodse natie thuishoort, is mogelijk. Het zou voor de religieuze leiders een uitdaging moeten zijn. Wat de natie betreft: christenen en islamitische Arabieren verdringen elkaar in de rij voor het Israëlische staatsburgerschap; ondanks alles. Daar zou Israël zich over moeten verheugen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.