De vraag: wanneer wordt een tik mishandeling?

De Tweede Kamer en minister Donner (justitie) zijn in een discussie verwikkeld over regels omtrent het slaan van kinderen. Fracties plaatsen vraagtekens bij het voorstel van de minister voor een wettelijk verbod.

In de verzorging en opvoeding van het kind passen de ouders geen geestelijk of lichamelijk geweld of enige andere vernederende behandeling toe, luidt de op het oog simpele tekst die Donner wil toevoegen aan het burgerlijk wetboek. Maar zijn voorstel leidde tot een discussie over wat daar onder moet vallen.

De minister verwachtte aanvankelijk niet eens zoveel goeds van een wetswijziging. Maar eenmaal overtuigd, wilde hij meteen een heldere norm vastleggen. “Nu geldt ook in het recht nog dat een tik kan, zolang er geen sprake is van mishandeling. Maar ik wil het nu eens van de andere kant bekijken. Ik wil als wettelijke norm vastleggen dat slaan niet mag“, zei hij anderhalf jaar geleden in deze krant.

In antwoord op kritische opmerkingen van de Raad van State over de reikwijdte van het wetsvoorstel, bracht Donner al een kleine beperking aan. Niet elke tik, die als correctie is bedoeld, valt onder het predikaat geweld. “Een tik op de vingers die voorkomt dat de snoeppot wordt geplunderd, is geen geweld“, zo verduidelijkt de minister in de schriftelijke toelichting op zijn wetsvoorstel. Maar voor het overige blijft hij er bij, dat het niet meer als normaal moet worden beschouwd dat ouders hun kinderen straffen door ze te tuchtigen, oftewel een paar flinke klappen te verkopen.

In de Kamer leven twijfels. SP en CDA geloven met Donner dat de nieuwe wetsbepaling kan bijdragen aan het voorkomen van kindermishandeling. De PvdA plaatst vraagtekens bij de stelligheid waarmee Donner dat beweert. De VVD zegt dat ze geen enkele behoefte heeft aan 'symboolwetgeving'.

ChristenUnie en SGP hebben vooral moeite met het feit dat de overheid zich bemoeit met hoe ouders hun kinderen opvoeden, al vinden ook zij dat meer dan een tik of een draai om de oren niet is toegestaan.