Defensieve haperingen bij Duitsers

In de trots van Beieren, de futuristische Allianz Arena, werd het WK gisteravond geopend op de wijze die het gastland en de organisatie zich wensten. De Duitse ploeg toonde haperingen en, dat ook, enkele hoogwaardige doelpunten.

Eén van de figuranten voor de komende weken op het hoogste podium, Costa Rica, werd met 4-2 verslagen in de openingswedstrijd waarin Duitsland zich soms verhief, maar toch vooral door wispelturigheid en onevenwichtigheid werd gekenmerkt. Bondscoach Klinsmann slaagde hoe dan ook voor zijn eerste opdracht, na een langdurige renovatie die veel stof deed opwaaien.

Sinds zijn aantreden, twee jaar geleden, introduceerde Klinsmann hervormingen die uiteenlopende reacties opriepen – en toen zijn ploeg zich gisteren na een reeks oefenduels presenteerde, was het niet anders. In sommige opzichten, met agressiviteit op het middenveld en doortastendheid in de afronding, voldeden de Duitsers aan Klinsmanns verlangens, maar zelfs tegen een Midden-Amerikaanse laagvlieger kwam de defensieve kwetsbaarheid aan het licht.

Maar een afgerond oordeel kon nog niet worden geveld omdat de enige uitzonderlijke Duitser, Ballack, ontbrak met een kuitblessure – al suggereerde de sensatiepers naar goed Duits gebruik dat de middenvelder zichzelf wel fit genoeg zou hebben bevonden. Van verstoorde verhoudingen was gisteren niets te bespeuren toen de openingszetten van het WK onvoorzien enthousiasme wekten. Op de spelersbank deelde Ballack in de vreugde van de reserves, nadat vleugelverdediger Lahm met een fraai schot, hoog in de verste hoek (1-0), al vroeg doel had getroffen. Klinsmann zocht contact met zijn aanvoerder langs de lijn en Ballack ging er met een omhelzing op in.

Veel invloed had de afwezigheid van Ballack gisteren ook vanwege de ongecoördineerde tegenstand nog niet. In alle geledingen beantwoordde de Duitse ploeg aan het beeld dat het veelbesproken tijdperk-Klinsmann al langer bepaalt. De balans is vooralsnog zoek, vooral omdat de naar internationale maatstaven acceptabele capaciteiten van het middenveld in de andere linies in beduidend mindere mate voorhanden zijn.

De dynamische gelegenheidsaanvoerder Schneider en de manhaftige Frings, niet toevallig twee middenvelders, waren de beste Duitsers. Als Ballack, gisteren vervangen door de stramme Borowski, aan dat duo wordt toegevoegd heeft Duitsland een redelijk veelzijdig middenveld, waarop het jeugdige elan wordt verwacht van Bayern Münchens talent Schweinsteiger.

In die zone beschikken de Duitsers over vaardigheden waarmee aan de vernieuwende wensen van Klinsmann kan worden voldaan. Maar gisteren bleek niet voor de eerste keer dat vooral de verdediging door de consequenties van de aanvallender spelopvatting in verlegenheid wordt gebracht. Linksachter Lahm deed zijn werk onberispelijk, maar aan de andere zijde bleef Friedrich in gebreke en in het centrum vormden Metzelder en Mertesacker, beiden weinig wendbaar, een allerminst hechte combinatie.

Dat bleek al kort na de openingstreffer toen Wanchope, als ex-speler van West Ham United, Manchester City en Malaga de enige Costaricaan met enige bredere ervaring, een gat in de Duitse afweer vond en beheerst afrondde (1-1). In de tweede helft sloeg de spits opnieuw leep toe (3-2), dit keer op het randje van buitenspel of erover. Niet voor niets gaan er in Duitsland gewichtige stemmen (die van Beckenbauer en onlangs ook Ballack) op om de verdediging te verstevigen.

Hoewel er in de oefeninterlands al veel tegentreffers werden geïncasseerd – met als klapstuk de 4-1 nederlaag tegen Italië – houdt Klinsmann zich er doof voor. Hij stelt al langer zijn vertrouwen in zijn centrumverdedigers én hij stuwt ze op riskante wijze en tegen hun natuur voorwaarts. De natie zal hem voorlopig zijn gang laten gaan, opgetogen over de WK-opening die werd opgesierd met twee treffers van Klose (2-1 en 3-1) én een imposante van Frings (4-2). Na diens daverende schot verhief Ballack zich als eerste juichend van de bank, ten teken aan het volk dat de rijen zijn gesloten.