Ciske de Rat kijkt door gedrag heen

In Nederland bekommeren tientallen organisaties zich ook dichter bij huis om kinderen voor wie ontspanning of onbezorgd spelen niet vanzelfsprekend is.

,,In Nederland groeit één op tien kinderen op in een gezin dat onder of rond het sociaal minimum leeft’’, stelt de Ciske de Rat Foundation. De stichting adverteert met silhouetten van hedendaagse ’Ciske’s’ waar bijvoorbeeld onder staat: ’Praat niet, maar slaat – omdat zij thuis veel agressie ziet’. Eefje Colsen legt namens Ciske uit waarom juist deze kinderen extra aandacht behoeven.

Het beroemde verhaal over dat moeilijke jongetje is van alle tijden?

„Ja. De Ciske de Rat uit het boek van Piet Bakker is een jongetje dat thuis met name geestelijk wordt mishandeld. Meester Bruis is de eerste die door zijn gedrag heenkijkt en zijn kwetsbaarheid ziet. Daardoor maakt Ciske voor het eerst vriendjes, krijgt hij vertrouwen en komt hij uit zijn sociaal isolement. Dat is precies wat wij als stichting voor hedendaagse kinderen met problemen willen doen.”

Hoe pakken jullie dat aan?

„Wij ondersteunen met geld of met expertise initiatieven, waarbij dóór het gedrag van de kinderen heen wordt gekeken. Bijvoorbeeld speciale vakanties en weekenden met positieve en individuele aandacht. Daarnaast maken we de samenleving bewust van het feit dat iedereen een steentje bij kan dragen. Daar hoef je geen hulpverlener voor te zijn.”

In iedereen schuilt een meester Bruis?

„Dat kan. Kijk, vaak zien mensen kinderen die op straat hangen als irritant, maar een kind vertoont zulk gedrag vaak niet voor niets. Elk kind wil het liefst plezier maken. Zo nam een vriend van me laatst een jongetje dat altijd alleen op straat speelt, mee naar een voetbalwedstrijd. Het was voor dat jochie een onvergetelijke ervaring, en hij was vooral stomverbaasd dat iemand hem de moeite waard vond om uit te nodigen. Het is juist voor deze kinderen het allerbelangrijkste dat ze positieve aandacht krijgen. Dat ze ervaren dat er ook voor hen ontspanning en plezier is; hoe moeilijk de leefsituatie ook is.”

Vroeger gingen kinderen ook niet op vakantie. Waarom is dat nu zo hard nodig?

„Vroeger – vóór het gemeengoed werd om op vakantie te gaan met het gezin – groeiden we met meer ruimte op. Tijdens schoolvakanties waren kinderen allemáál thuis en konden weken met elkaar op straat spelen. Nu is een kind toch sneu als het na de zomervakantie niet kan vertellen over zijn reis naar Thailand, of op z’n minst een zeiltochtje in Friesland.”

Meer info: www.crf.nl.