Circus Beenhakker trekt volle zalen

De selectie wachtte een warm onthaal in Rotenburg an der Wümme, op de Lüneburger Heide ergens in het nergens tussen Bremen en Hamburg. De bus strandde tussen de dorpsbewoners, het laatste stuk moest worden gelopen.

Daar stond de burgemeester, in vol ornaat. Hij sprak de gasten toe. ,,Ik hoop op een finale tussen Duitsland en Trinidad.’’ Beenhakker schudde het hoofd: ,,Wat een arrogantie. Ongelooflijk dat die man denkt dat Duitsland de finale zal halen.’’

Hij is 63 jaar, de haren lijken al eeuwen wit, het gezicht is één grote rimpel. Maar dat kan ook van al dat lachen komen. Beenhakker is altijd belhamel gebleven. Op het veld van Stadion in der Ahe kijkt hij toe. Hier voeren Rijsbergen en Been het hoogste woord. Maar na de trainingen is het zijn beurt. Dan strijkt hij de handen door de haren, hij zucht, en vertelt.

Het is altijd een mooi verhaal. Het is altijd zíjn waarheid. Soms noemde hij Feyenoord zijn thuis, dan was Ajax de club van zijn dromen. Soms vertelde hij dat hij allang toe was aan een bureaubaan, maar negen jaar later staat hij gewoon weer op het veld. Soms lijkt alleen het weer veranderlijker dan Don Leo.

De man die zich veertig jaar staande houdt in de voetballerij, die titels verzamelde met Ajax, Feyenoord en Real Madrid, is na zestien jaar terug op het WK. En bij T & T werkt zijn aanpak. Circus Leo trekt in Rotenburg volle zalen.

Op maandag speelde de ploeg een wedstrijd tegen St. Pauli, die ternauwernood met 2-1 werd gewonnen. Een dag later vreesden de aangeslagen spelers voor een uitbrander, de bondscoach sprak hen echter vrolijk toe: ,,Zo, die drie punten zijn binnen. Op Duitse bodem zijn we mooi nog ongeslagen.’’ Gierend begonnen zijn spelers aan de training. Welkom in het theater van de lach.

,,Het is een wonder dat we hier zijn’’, zegt Mario Been, als hij de kwaliteiten van de spelers analyseert. Beenhakker is het daar niet mee eens. ,,Een wonder dat we hier zijn gekomen. Nee hoor. We hebben gewoon het vliegtuig genomen. Al was ik liever met de Fahrrad de grens over gegaan’’, voegt hij er met een extra kwinkslag tegenover een Duitse journalist snel aan toe.

,,Leo en ik zijn met een stratenboek op schoot in München begonnen met het zoeken naar een goede lokatie’’, zegt Rijsbergen. ,,Uiteindelijk kwamen we hier uit.’’

Het WK is nu al geslaagd. Toch kwam er een nieuwe opdracht. De voormalige Engelse kolonie wil vooral van het voormalige moederland winnen. ,,De voorzitter van de bond kwam naar me toe: ’I have a dream’, zei Warner. Ik denk dat het na happy hour was. We moesten Engeland verslaan. Ik antwoordde dat ik die woorden wel eens eerder heb gehoord en dat hij goed moest uitkijken. Met die andere man is het niet zo goed afgelopen.’’

De openbare training van de Soca Warriors werd woensdag bezocht door ruim drieduizend dorpelingen. Muziek schalt over het veld. ,,In de kleedkamer staat Bob Marley op de achtergrond altijd mee te huppelen’’, zegt Beenhakker. ,,Mooi toch. Beter dan de Havenzangers.’’

Beenhakker gaat terug naar Landhaus Wachteldorf waar de maaltijd wacht. Daarna wordt er gepokerd. ,,Dat kreng van Been kaart veel te goed. Dat kost me al mijn zakgeld. Misschien moet ik hem een dag voor het afrekenen gewoon ontslaan.’’ Beenhakker is in topvorm. Nu zijn ploeg nog.