De aardappel is gekookt in gletsjerwater met elf soorten zout, waaronder poekelpekel uit Boxmeer.

- En, lekker?

- Eh.

- Wel bijzonder.

- Merkwáárdig.

- Wat zou het zijn?

- Geen idéé!

- Lijkt me een soort ehtja, hoe noem je dat?

- ’T is een natuurproduct, denk ik.

- Iets van een knol ofzo?

- Ober, excuseer, maar mag ik even vragen wat eh, ís dit?

- Dit is de solanum tuberosum, meneer.

- De wat?

- Solanum tuberosum, ook wel bekend als de aardappel.

- Een aard-appel, zegt u?

- Inderdaad meneer.

- En eh, wat is dat nou?

- Een soort knolgewas meneer, dat normaal gekookt wordt, gepureerd, vermengd met crème fraîche en gemalen emmenthaler, kippenbouillon en zongedroogde tomaten, en dan gevriesdroogd met behulp van stikstof, vervolgens in flinterdunne velletjes geperst, waar dan bijvoorbeeld een klein huisje van gebouwd wordt, een bootje kan ook, besprenkeld met balsamico uit een airbuspistool en gegratineerd met infrarood licht. Maar hier is dat dus allemaal níet gebeurd.

- Zit er zout op?

- Dat zou ik even moeten navragen bij de chef. Ogenblikje alstublieft.

- Een aard-ap-pel.

- Waanzinnig hè?

- Hij dúrft wel!

- Eh meneer, mevrouw, de aardappel is gekookt in Nieuw-Zeelands gletsjerwater met elf soorten zout, waaronder de traditionele poekelpekel uit Boxmeer, een regionaal product, en gekneusd vlugzout uit Opper Volta.

- En dan dus koud geserveerd.

- Voor de helft meneer, de andere kant is warm.

- Ah juist, dank u wel.

- Tot uw dienst.

- Hm

- Wat?

- Nou ja, halfkoud-halfwarm, dat is dan weer een beetje voorspélbaar.

- Da's waar. Minpuntje, maar, op zich héél origineel.

- O, trouwens, ober, wij wilden ook graag twee blokjes wijn.

- Wij serveren de wijn uitsluitend per glas meneer.

- Per wat?

- Een glas.

- Vloeibaar?

- Ja meneer.

- Wauw!

- Vang!

- Ho! Wat doet u?

- Uw glas, meneer.

- Is dat eh?

- Onze filosofie is om al die deconstructieve kunstgrepen van de laatste jaren achterwege te laten en weer terug te keren tot de basis van de traditie. Let u op, de wijn kan elk moment uit het plafond komen.

- Oeps!

- ’T is niet te geloven hè? Dat je dat je dat allemaal niet meer weet.

- Ach joh, we zijn zó vervreemd.