Internationale opinie

Lord Weidenfeld is uitgever en columnist voor Die Welt en gaat al enige tijd mee. Reeds in 1938 verruilde hij zijn geboorteland Oostenrijk voor Groot-Brittannië, werkte tijdens de oorlog enige jaren voor de BBC en na de oorlog als adviseur voor de Israëlische regering, voordat hij in Engeland begon als uitgever. En nu neemt hij geen blad voor de mond als het gaat om het waarschuwen van de wereld voor de Iraanse president Ahmadinejad, in wiens verzamelde speeches hij de ene na de andere parallel in stijl en inhoud met de intellectuele uitspattingen van Adolf Hitler ontdekt. ,,De Iraniër heeft zonder twijfel de in islamitische landen zo wijdverbreide vertaling van ’Mein Kampf ’ gelezen. De stoere stijl, de bittere haat, de talloze variaties in het vocabulaire voor vernietigen, uitroeien, verpletteren, de obsessie met de Joodse staat en het wereldjodendom, frasen als :’we zullen hun steden van de aardbodem wegvagen’.

De Spaanse burgeroorlog was een krachttest voor de nazi’s van de nog jonge Luftwaffe, en net zo fungeert de operatie van de van Iran afhankelijke Hezbollah voor dictator Ahmadinejad in Teheran als testgebied voor de nieuwste typen raketten’’ , aldus Weidenfeld. ,,Dit alles werpt duistere schaduwen vooruit op een toekomst waarin een trage wereld Iran toestaat zich nucleair te bewapenen.’’

Philip Johnston heeft het oververhitte Londen verlaten en is op weg naar de koele briesjes van de kust bij Noord-Devon. ,,Hoogtepunt van die lange rit zijn altijd de eerste contouren van Stonehenge als de auto de heuvel van de A303 oprijdt, net na de rotonde van Amesbury en het het panoramische landschap van Wiltshire blootlegt’’, schrijft hij in The Daily Telegraph. Als kind stopte hij hier onderweg om te picknicken tussen de stenen, iets wat vandaag onvoorstelbaar lijkt.

Stonehenge ligt tussen een splitsing van twee drukke wegen in, en zolang Johnston zich kan heugen is er discussie over hoe deze wegen verplaatst zouden moeten worden om het monument weer in glorieus isolement te laten staan, zodat de duizenden toeristen er zonder verkeer op de achtergrond naar kunnen staren. Vele plannen zijn geopperd, onder andere dat van een diepe tunnel. Alleen zou die veel te duur worden. Zelf dacht Johnston dat het misschien het beste zou zijn om Stonehenge zichtbaar te houden vanaf de ene weg, de A303, en het verkeer af te remmen. ,,Maar ik durfde het nooit hardop te zeggen omdat zoveel mensen ervan overtuigd zijn dat beide wegen weg moeten, omdat ze het uitzicht verpesten. Maar ik werd aangemoedigd door een brievenschrijfster uit Devon die schreef: ’De blik vanaf de A303 is met niets te vergelijken, het is beter dan dicht bij de stenen te zijn.. .een tunnel zou duizenden van dit plezier beroven’. Ook al zijn wij als gezin in 15 jaar tijd maar twee keer gestopt bij Stonehenge, we hebben het toch vele malen gezien. Waarom zou het van de weg afgeschermd moeten worden? Natuurlijk zijn er velen die het monument het liefst in zijn eentje in de open vlakte zouden zien staan. Maar het zou een vals uitzicht zijn, het zou het authentieke Neolitische landschap waarin het is opgericht niet herstellen. Het zou ook betekenen dat Stonehenge hoofdzakelijk gezien zou worden door buitenlandse toeristen. Gelukkig, aangezien niemand het eens lijkt te worden zullen we waarschijnlijk nog vele jaren van het fantastische zicht op het monument kunnen genieten.’’