Niet alle leeftijden

Wim Boevink doet driemaal per week (dinsdag, donderdag en zaterdag) op eigen wijze verslag van het nieuws.

Het is een misverstand te denken dat een film voor alle leeftijden, ook een film is voor kinderen. Een film voor alle leeftijden is hooguit een film die niemand kwetst. Een film zonder gevaar. Zonder venijn.

Maar zo dacht ik dus: een film voor alle leeftijden, daar kan ik met mijn dochters van drie en zes naartoe.

Nee. Ook een uiteenzetting van een Vlaamse hoogleraar in de sociologie, afgelopen weekeind in De Balie in Amsterdam, kon mij hierin niet verder helpen. Walter Weyns is zijn naam.

Hij schreef een boek over het einde van de maatschappij, maar kon er goedgemutst over vertellen. We verliezen onze zin voor het maatschappelijke belang, maar, zei Weyns, de mens is gelukkig uitgerust met een poëtisch vermogen: namelijk het vermogen zichzelf te ’metamorfiseren’. Zo hoeven we niet alleen met mensen te communiceren, maar kunnen we dat ook met de dieren en de dingen. Vooral kinderen zijn er goed in. ’Marc groet ’s morgens de dingen’, dichtte Paul van Ostaijen.

Dag stoel naast de tafel.

Weyns noemt dat de grondslag van een nieuw idee van ’socialiteit’.

Dus praten met een auto, dat is eenvoudig. Menig volwassen man doet het en aait zachtjes over de motorkap.

Dat, dacht ik, kunnen mijn dochters ook.

’Cars’ is een animatiefilm. Voor alle leeftijden. De auto is hier mens geworden. Hij praat via zijn grill en bumper, hij kijkt met ogen vanachter de voorruit. Dat moet ook voor een kind van drie toch te begrijpen zijn, ze hebben per slot het Gouden Boekje met de gele taxi al achter de rug.

Maar dan. We zijn uitgerust met stoelverhogers en twee bakken zoute popcorn – onneembare hindernis van de Pathé-bioscoop. Het licht dooft, het geluid zwelt aan tot op volle Dolby Surround-sterkte, beelden daveren over elkaar heen in een moordend tempo.

Daar zit je dan als driejarige, opgehokt met een container popcorn op schoot, anderhalf uur lang gevangen in een onbegrijpelijke stortvloed van kleur en klank, toegediend door het industriële amusementscomplex van Disney. Halverwege is de verdoving uitgewerkt, dan glij je vanzelf van je stoelverhoger, achter de rest van de popcorn aan die je kort daarvoor al van je schoot hebt laten vallen. In de donkere gangpaden proberen inmiddels je afgehaakte lotgenoten kakelend de wezenloosheid uit hun lijf te rennen.

Pas dus op met films voor alle leeftijden. Het kind metamorfiseert niet zichzelf: het wordt gemetamorfiseerd. Want bioscopen zijn dan net legbatterijen. Ze leggen uw kind verveling op en proppen het vol met maïs.