nieuwe boeken non-fictie

’Prachtig geïllustreerd’ is wel erg een understatement: twee opstellen, één over de geschiedenis van de anatomische prentkunst van Leonardo da Vinci tot nu, en één over anatomie in het digitale tijdgewricht, worden met elkaar verbonden door een onafzienbare reeks prachtige prenten van (delen van) lichamen, gevolgd door bijna even prachtige printen van computergemaakte anatomische beelden.

Theologen, pedagogen, sociologen en Paul Cliteur spreken zich in deze bundel uit over de vraag of er op school plaats is voor religie en levensbeschouwelijke vorming.

Wat doen grote maatschappelijke veranderingen met individuele psychische gevallen? Om daar iets meer over te kunnen zeggen, onderzocht de schrijfster psychiatrische patiëntendossiers van de GG en GD in Amsterdam, van de jaren 1933 tot 1988. Alleen de ingewikkeldste probleemgevallen komen daar nu nog terecht – de zwakbegaafde alleenstaande moeder met kind, zonder huis, met neurotische, hysterische en psychopathische trekken. Vroeger viel zij minder uit de boot.

Het is een boek bij een tentoonstelling (in het Centraal Museum van Utrecht), waarin kunstenaars hun Amerika-beeld tonen. In deze uitgave vertellen schrijvers (Peter Sloterdijk, Henk Hofland, Joost Zwagermans, Ilja Leonard Pfeijffer en vele anderen) over ’hun’ Amerika.

Het soort bestuurlijke vernieuwing dat D66 voorstaat, is volgens de redacteuren van deze bundel uit de tijd. Gekozen premiers en burgemeesters en referenda lossen het democratisch tekort niet op. De burger moet zelf meebesturen op allerlei niveaus, vinden zij. Een voorbeeld: Laat de frequente gebruikers van een strandje zelf beslissen welke regels daar gelden (wel of geen honden en potloodventers).

Voor Freud was het oedipuscomplex (kortweg: de mannelijke kleuter wil zijn vader vermoorden en zijn moeder trouwen) de kern van de neurose. Voor Lacan stond de te vermoorden vader vooral voor de taal en de wet. Wat vinden we tegenwoordig? Een wijsgeer en een psychoanalyticus zoeken het antwoord.