Tourbaas bang voor invloed criminele organisaties

Het wielrennen wordt bedreigd door criminele organisaties. Dat zegt Tourbaas Jean-Marie Leblanc in een interview met de Zwitserse krant Le Temps.

Wie delen van het rapport van de Spaanse justitie leest, gaat inderdaad denken dat doping een zaak is geworden van georganiseerde misdaad.

De Franse sportkrant L'Equipe geeft in haar zaterdageditie een kijkje in de geheimen van de dopingpraktijken van dokter Fuentes. Bestudering van de pseudoniemen die Fuentes in zijn administratie gebruikt in combinatie met de vele afgeluisterde telefoongesprekken hebben justitie ervan overtuigd dat renners als Jan Ullrich, Ivan Basso en Oscar Sevilla betrokken zijn bij de verboden praktijken.

De codenaam ’Jan’ wordt diverse keren in verband gebracht met bloedmonsters, groeihormonen en testosteron. Het zou om Ullrich gaan. „Wanneer kunnen we even praten, Rudicio”, ontvangt Fuentes op 18 mei als sms-bericht op zijn telefoon . De dokter heeft het druk en laat een medewerker antwoorden: „Vanavond.” De reactie: „Dan hebben we een tijdrit.” Die dag wint Ullrich de tijdrit in de Ronde van Italië en ’Rudicio’ zou Rudy Pevenage zijn, diens begeleider.

Fuentes zou meer renners hebben ’geholpen’ in de Giro. In de rapporten duikt een lijst op van „medewerkers en deelnemers aan het festival van de maand mei”. Renners op de beruchte lijst die deelnamen aan de Ronde van Italië zijn onder anderen Ullrich, Basso en Marco Serrano. Basso wordt genoemd in een telefoongesprek tussen Labarta, assistent-ploegleider van de ploeg Comunidad Valenciana en Fuentes waarin wordt bevstigd dat de Italiaan klant is bij Fuentes. Zijn bloed zou onder de codenaam ’Birillo’ worden bewaard.

Die feiten deden Leblanc verzuchten dat er sprake is van georganiseerde misdaad. „We hebben de politie nodig, omdat ik het gevoel heb dat we te maken hebben met echte maffia die er op uit is veel geld te verdienen.”

L'Equipe geeft een lijst van vijftig renners die in meer of mindere mate hebben samengewerkt met Fuentes. Sommigen zijn geïdentificeerd op basis van telefoongesprekken, anderen zijn gefilmd terwijl ze het laboratorium in Madrid bezochten.