Beroepsgeheim lastig te handhaven

In het Poortwachtertraject, waarbij de verantwoordelijkheid voor de ziekteperiode en de reïntegratie gedurende twee jaar bij de werkgever is gelegd, is overschrijding van de grenzen van het beroepsgeheim voorgeprogrammeerd, ook als dat niet opzettelijk of onachtzaam door de bedrijfsarts gebeurt. Er gaat een informatiestroom heen en weer tussen werknemer, behandelende en bedrijfsartsen, er moeten reïntegratiepogingen worden gedaan (ook buiten het bedrijf, soms via reïntegratiebureaus), en de werknemer moet periodiek gesprekken met niet-medische medewerkers van de werkgever hebben. De werknemer voelt zich daarbij vaak in het defensief (bij onwelwillende werkgever) en zal zich gedwongen voelen medische argumenten aan te voeren, bijvoorbeeld dat hij nog wacht op een onderzoek of operatie met nog onzekere uitkomst.

Diagnostiek en behandeling van ziekten houden zich niet aan Poortwachters meetpunten. Bedrijfsartsen moeten wel, en mogen ook, volgens Hissink Muller en Elders van de NVAB (Trouw, 5 augustus) mogelijkheden en beperkingen meedelen. Het onderscheid met medische achtergrond daarvan is kunstmatig. Men zal moeten uitleggen dat bepaalde belastingen echt niet kunnen en waarom, en dat de beperkingen op een echte ziekte berusten. Ook het wel mogen uitspreken van verwachting voor de toekomst is medische informatie.