*

 

Schedels die je wilt ontmoeten

door Emiel Hakkenes − 03/07/06, 00:00

In de tuin van het spirituele Elohim Centre zitten twee jonge vrouwen ijs te eten. „Weet je”, zegt de een tegen de ander, „jij ziet er al veel geaarder uit dan toen je hier aankwam.”

De twee vrouwen zijn bezoekers van het Oneness (’eenheid’) Festival in Veelerveen, een lintdop van zeshonderd inwoners in Oost-Groningen. De festivalgangers komen uit heel Nederland, en uit België, Schotland en Polen. De Groningse veenkoloniën zijn geschikt voor een spiritueel centrum, zeggen de organisatoren van Oneness, want de atmosfeer is er krachtig en de energie zuiver. Onder die omstandigheden richt het Elohim Centre zich op ’Liefde, Licht en Evenwicht voor jou, elkaar en de planeet’.

Vrijdagmiddag was er een sessie met klankschalen, vertelt Gerard Rutten. Als vrijwilliger helpt hij het Oneness Festival te organiseren. „Om blokkades op te heffen en te aarden, vooral voor wie erg in zijn hoofd zit. Na zo’n sessie voel je weer of je voeten warm of koud zijn, het zet je weer met beide beentjes op de grond.”

De vrijdagavond is ingeruimd voor de Amerikaan Joshua (’Josh’) Shapiro en zijn vrouw Desy Rainbow. Hij draagt een cowboyhoed, zij een Indiaans aandoende omslagdoek. Ze geven een workshop over kristallen schedels. Een controversieel onderwerp, zegt Shapiro. „In al onze moderne elektronica zit kristal. Maar als je een kristal slijpt in de vorm van een schedel krijgt het energie en ervaren mensen sterke krachten.”

Op een tafeltje hebben Shapiro en Desy Rainbow zo’n vijfentwintig kristallen schedels uitgestald. Grote en kleine, transparante en gekleurde. Of iemand van de aanwezigen al iets van hun krachten heeft ervaren, vraagt Shapiro. Een man in een rood, mouwloos shirt en met getatoeëerde armen steekt zijn hand op. Hij voelde het meteen toen hij het zaaltje binnenkwam, zegt hij, heel vreemd. „Er kwamen allerlei emoties los. Net als toen die keer dat ik Max mocht ontmoeten in Lelystad.”

Max, verduidelijkt Shapiro, is de grootste en belangrijkste kristallen schedel die bestaat. En ’ontmoeten’ is correct geformuleerd, want de schedels leven, hebben een bewustzijn en een eigen wil. Desy Rainbow wijst op een met een lederen lapje afgedekt kristal. „Deze wil niet aangeraakt worden, en ook niet gefotografeerd.”

Tegenwoordig worden de schedels door beeldhouwers gemaakt, zegt Shapiro, maar er zijn ook exemplaren van duizenden jaren oud. Waar die vandaan komen? Geen idee. Uit de ruimte misschien, of anders uit de holle aarde. Uit Atlantis, kan ook. Waar ze toe dienen is duidelijker. „Ze zijn belangrijke oude gereedschappen om wereldvrede te bereiken.”

Die wetenschap heeft Shapiro trouwens niet van zichzelf. Nou ja, niet van zijn huidige zelf, maar van zijn toekomstige zelf. De wereldvrede, weet Shapiro, zal aanvangen in 2012, als de Maya-kalander eindigt en de omschakeling begint van materiële energie naar universele zielsenergie.

Desy Rainbow deelt een paar schedels uit in het publiek. Gerard Rutten houdt met twee handen een groot transparant exemplaar vast. Met zijn ogen dicht zit hij minutenlang stil. Als hij zijn ogen weer opent, zucht hij diep. Wat hij heeft ervaren? „Je voelt de energie van boven via je hoofd je lichaam binnenkomen”, zegt Rutten. „Het voelt heel reinigend voor je aura. Die energie blijft maar stromen, dat ruimt op.”

Rutten vroeg zich af waar hij vandaan komt, zegt hij. De schedel toonde hem daarop beelden van een tempelcomplex, ’heel vaag hoor, maar zeker ergens in Zuid-Amerika’.

Shapiro toont dia’s van allerlei kristallen schedels. De temperatuur in het zaaltje loopt op. „Gaat het energetisch nog een beetje goed met jullie?”, vraagt Shapiro. Op de achterste rij geeuwt iemand. „Jaja”, lacht Shapiro. „Zelfs vanaf een dia geven die schedels enorm veel energie.”

De workshop wordt onderbroken voor een pauze. Buiten geven sommige bezoekers elkaar een uitgebreide knuffel of een zoen op het voorhoofd. Dan deelt Shapiro het gezelschap op in groepjes van vier. Elk groepje mag een schedel kiezen. Een van de vier neemt die in zijn handen om ermee te mediteren, terwijl de anderen zich ook op de schedel concentreren. Op Shapiro’s teken beginnen en eindigen de meditaties. Ervaringen worden uitgewisseld: de een reisde met de schedel in zijn handen in trance naar Egypte, een ander scheerde rakelings langs Mars. Een enkeling kreeg informatie door uit een vorig leven.

„Ik volg Shapiro al meer dan tien jaar”, zegt Luc Sala, computerhandelaar uit Amsterdam. Zeker, zegt Sala, met kristallen schedels heeft hij ervaring. „Een paar jaar geleden heb ik er eentje gekocht, maar mijn vriendin ontving alleen de negatieve energie.”

De schedel moest de deur uit. Om er voorgoed van verlost te zijn, hebben Sala en zijn vriendin hem begraven in het Amsterdamse Oosterpark. „Waarschijnlijk ligt hij daar nog steeds.”

mailIcon print |