Ullrich niet langer gevangen in de sport

Met donderend geraas viel Jan Ullrich (32) van zijn voetstuk, vermoedelijk het einde van een gedenkwaardige loopbaan. De toekomst van Ivan Basso (28) is ongewis.

Met de handen losjes in zijn trainingsbroek komt Jan Ullrich om tien voor negen uit het hotel gewandeld. T-Mobile is ondergebracht in het eenvoudige Hotel au Boeuf in Blaesheim, een Elzasser dorpje vol vriendelijke vakwerkhuisjes. Ullrich stapt als laatste in de bus. De ploeg gaat op weg voor een persconferentie, door T-Mobile belegd op een golfbaan bij de Rijn. Maar op 300 meter van de bestemming blijft de bus ineens staan. Op een gekke plaats.

De pers heeft zich ondertussen verzameld onder de partytenten die op het golfcomplex zijn opgebouwd. De zon schijnt, het buffet is gevuld met verse broodjes, glazen verse jus en fruit. Dan verschijnen de twee woordvoerders op het podium. Ze delen mee dat vijf minuten geleden Jan Ullrich, Oscar Sevilla en ploegleider Rudy Pevenage zijn geschorst wegens hun betrokkenheid bij de Spaanse dopingzaak.

Het nieuws slaat in als een bom. Ullrich, dopingzondaar. Het is vermoedelijk het einde van zijn loopbaan. Eindelijk zal hij verlost zijn van de sport waarvoor hij nooit honderd procent liefde heeft kunnen opbrengen. Eindelijk is hij verlost van zijn knellende heldenstatus in Duitsland, waar hij nooit veel van begrepen heeft. Alleen had hij zich zijn afscheid anders voorgesteld. Nu zit hij in een bus, op de terugweg naar het hotel, als ’niet gewenst persoon in de Tour’.

Hij koos nooit uit passie voor de wielersport. Hij kwam als verlegen jongen uit Rostock in het DDR-systeem terecht, omdat ze zijn lichaam zo geschikt vonden. Zo atletisch, zo krachtig. Hij werd wereldkampioen bij de amateurs en was in 1996 de sensatie van de Tour. Hij won de afsluitende tijdrit, werd tweede in het eindklassement, achter ploeggenoot Bjarne Riis. Een jaar later waren de rollen omgedraaid. Ullrich volgde alle aanwijzingen van zijn leermeester op en werd de eerste Duitse Tourwinnaar ooit. Der Jan werd de nationale knuffelbeer.

Oud-ploegmaat Riis is sinds 2000 manager van CSC. De Deen bouwde zijn ploeg uit tot de beste ter wereld. Ivan Basso was zijn oogappel. Na de derde plaats in 2004 en de tweede in 2005 moest hij dit jaar eindelijk de Tour winnen. Riis was een omstreden renner, zijn bijnaam in het peloton was ’monsieur 60 procent’, vanwege zijn exorbitante hematocrietwaarde. Hij was ook de man achter Tyler Hamilton in 2003, eveneens een klant van dopingarts Fuentes. Deze morgen in Straatsburg krijgt Riis een 37 pagina’s tellend onderzoeksrapport van de Spaanse Guardia Civil onder ogen. Hij ziet de naam van Basso, reist af naar het hotel, waar hij de Italiaan moet vertellen dat hij uit de Tour wordt geweerd. Riis kan niet anders, op basis van de afspraken tussen de teams.

Ullrich en Basso, de beoogde rivalen die van de eerste post-Armstrong-Tour een spannend spektakel hadden moeten maken, werden door dezelfde Spaanse arts medisch begeleid. De Belg Rudy Pevenage was tien jaar geleden al ploegleider van Ullrich én Riis bij Telekom. ’Rudicio’, zoals hij in het Spaanse rapport wordt genoemd, is altijd als een vader geweest voor Ullrich, die zonder vader opgroeide. In 2003 kozen ze samen voor een nieuw avontuur. In de kleuren van Bianchi bracht Ullrich de troon van Armstrong aan het wankelen. Vergeten waren de jaren waarin hij opzien baarde door overgewicht, blessures, overmatig alcoholgebruik en een positieve test op amfetamine, omdat hij xtc had geslikt.

Pevenage keerde dit jaar terug als bij T-Mobile. Als ploegleider en koerier. Zijn rol lijkt nu uitgespeeld. Riis wast in het congrescentrum van Straatsburg zijn handen in onschuld. De Deense controlfreak beweert dat hij niet wist dat Basso contact had met Fuentes. Riis werkte zeer intensief met Basso, die zelfs een tijdje bij hem in huis woonde. De Italiaanse winnaar van de Giro doet alles wat Riis hem opdraagt.

Nu is Basso de boosdoener en probeert Riis zijn gezicht te redden. Zo gaat het meestal. Riis zegt zich verantwoordelijk te voelen voor zijn team. Hij wil ’vechten’ voor zijn sport. Inmiddels is Pevenage bij Hotel au Boeuf weggereden. Een vlucht met onbekende bestemming. Ullrich zit binnen, nog even gevangen in de rol die hem werd opgedrongen, maar de verlossing is nabij.