nieuwe boeken fictie

Het begint meteen al prachtig: ,,Juffrouw Emanuela legde de klas uit hoe een beer eruitzag, hoe de vissen ademden en wat voor geluid de hyena ’s nachts maakte.’’ Maar deze kinderen hebben nog nooit een dier gezien en denken dat de juf maar wat verzint. Wat blijkt? De dieren hebben zich, uit afkeer van de wreedheid van de mensen, teruggetrokken in een diep, donker bos, dat natuurlijk streng verboden is voor kinderen. Twee kinderen, Matti en Maja, doorbreken het taboe en weten het vertrouwen van de dieren terug te winnen – nu moeten ze dat de volwassenen nog leren. Met dat bijna-happy end eindigt dit sprookje, een ongewoon genre voor de Israëlische schrijver Amoz Oz, wiens autobiografie ’Een verhaal van liefde en duisternis’ vorig jaar wereldwijd grote indruk maakte.

Twee midprice-uitgaven van de Amerikaanse schrijfster die het genre van de vrouwenroman als weinig anderen cachet heeft gegeven. Tyler schrijft over vrouwen, over relaties, maar relativerend, geestig, en anti-bombastisch. Ze laat haar personages bijvoorbeeld gewoon zeggen: ,,O jemineetje ja hoor’’, laat hen naar de supermarkt gaan en nadenken over babyboxen en luiers, of over een ’eeuwig klemmende hordeur’. Onder mannen is haar werk minder populair dan onder vrouwen. In ’Het amateurhuwelijk’ maken we kennis met een ruziënd echtpaar (zij is impulsief, hij juist bedachtzaam). In ’Het huis met de klokken’ neemt een weduwe met een groot en chaotisch huishouden (zeven kinderen) een hulp aan van wie ze al snel te afhankelijk wordt.