31 maart 2006 Madeliefjes bloeien in zachte winters door,

maar nu openden de eerste bloemen zich pas na de vorstnachten van vorige week. De eigenlijke hoofdbloei is in mei.

Madeliefjes zijn composieten, wat wil zeggen dat wat we aanzien voor een bloem in wezen een bloemhoofdje is: een verzameling buisbloempjes als (in dit geval geel) hartje met daaromheen een krans van onvruchtbare lintbloempjes (bij het madeliefje wit).

De lintbloempjes zijn aan de buitenkant rood gekleurd, wat goed te zien is bij het bloemhoofdje in de knop. Je krijgt dat rood ook te zien als de bloemhoofdjes bij somber weer sluiten. Als stuifmeel vochtig wordt, is het gauw bedorven. Madeliefjes sluiten hun hoofdjes 's nachts, bij donker weer en regen, zodat het kostbare stuifmeel niet nat kan worden.

Er zijn nog nauwelijks insecten, maar dat is geen probleem. De uitgroeiende stampers komen bij het sluiten van de hoofdjes in aanraking met het stuifmeel: het madeliefje bevrucht zich dan zelf. De jonge planten hebben alleen de erfelijke eigenschappen van één moederplant. Dat maakt dat madeliefjes zich snel kunnen aanpassen aan het maairegiem dat mensen in hun tuin toepassen. Met madeliefjes met lange bloemstelen maakt de maaimachine korte metten, terwijl de messen madeliefjes met korte bloemstelen niet raken. Die krijgen in vaak gemaaide gazons dus de overhand.