Verslaafd aan het pluche

Wil dan niemand uit het derde kabinet-Balkenende ermee stoppen? Verkiezingen geven vaak zo’n fris schoonmaakgevoel. De gelapte ramen tegen elkaar open en het huis van de democratie kan er weer een tijdje tegen. Maar als CDA en VVD straks de gelegenheid krijgen opnieuw samen in een coalitie te stappen, zou het nieuwe kabinet op de trappen van het paleis zomaar een zeer vertrouwde foto op kunnen leveren. Want opvallend veel zittende ministers tonen de openlijke ambitie nog eens vier jaar door te gaan.

Oké, Carla Peijs vertrekt. De minister van verkeer heeft geruime tijd geleden gezegd dat ze naar de CDA-fractie in de Eerste Kamer wil. En Johan Remkes zwijgt over zijn toekomst. In zijn VVD rekenen ze niet op een terugkeer van ’de giraffe’ op Binnenlandse Zaken.

Maar de rest van de ploeg voelt er niks voor het Binnenhof zonder slag of stoot te verlaten. Gerrit Zalm, de langst zittende minister van financiën, neigt naar het einde, maar de liberaal laat nog altijd de mogelijkheid open te blijven. Over Aart-Jan de Geus gaat in de wandelgangen nadrukkelijk het verhaal dat hij de deur op sociale zaken nog niet definitief achter zich dicht wenst te slaan. Hoewel hij niet op de CDA-kandidatenlijst staat, voert hij wel campagne. CDA-minister Maria van der Hoeven van onderwijs? Waarom zou ze stoppen? De relatief jonge CDA’er Joop Wijn meent ook dat hij nog ’zoveel te doen’ heeft op zijn pas verworven post Economische Zaken dat hij uiteraard onmogelijk in een volgend kabinet kan worden gemist. En Rita Verdonk staat eveneens te popelen om door te gaan; op welke ministersstoel is wel de vraag.

Ook Pieter Winsemius en Ernst Hirsch Ballin, de twee oud-gedienden die terug werden gehaald na de val van Donner en Dekker, hebben inmiddels de smaak weer te pakken. Pieter Winsemius zou zeker ’ja’ zeggen als hij zou worden gevraagd het integratieprobleem vanuit een nieuwe ministerszetel aan te pakken, verklaarde hij onlangs. Als hij die klus zou weigeren, zou hij het zijn kinderen niet kunnen uitleggen, zei de man die natuurlijk wel een deukje opliep toen hij onlangs, tegen de zin van zijn VVD, morrelde aan de hypotheekrenteaftrek.

Zijn collega-tussenpaus Hirsch Ballin zou door de eventuele formateur Balkenende kunnen worden teruggevraagd op justitie. Al zei de afgetreden Donner afgelopen weekeinde dat ook zijn verantwoordelijkheidsgevoel zwaar zou wegen als hij zo’n aanzoek zou krijgen: „Je moet goede redenen hebben om dan ’nee’ te zeggen”.

Heel openlijk enthousiast is ook de veteraan uit de huidige ploeg, Bernard Bot. De minister viert de dag voor de verkiezingen zijn negenenzestigste verjaardag. De christen-democratische ex-diplomaat is een gepassioneerd racefietser, maar laat zich niet zomaar verjagen naar een toekomst op de smalle bandjes. Vorige week toonde hij op één dag maar liefst twee keer in het openbaar zijn bereidwilligheid Buitenlandse Zaken verder te leiden.

’s Ochtends op de radio: „Als de volgende formateur me dat zou vragen, zal ik daar zeker toe bereid zijn.” ’s Middags in een televisie-interview liet hij nog helderder weten waarom het land gebaat is bij zijn terugkeer in de buitenlandpolitiek: „Ik ken veel mensen in de wereld. En als ik onbescheiden mag zijn: veel mensen kennen mij”.

Sinds de herschikking in het kabinet, als gevolg van het uittreden van D66, doet Bot de Europa-portefeuille er zelf bij. Zijn staatssecretaris Atzo Nicolaï werd minister van bestuurlijke vernieuwing en koninkrijkrelaties en heeft het ook erg naar zijn zin. Hij wil dus door. „Ik zeg volmondig ’ja’, mocht de VVD in een nieuw kabinet terechtkomen”, riep Nicolaï in Philipsburg, de hoofdstad van Sint-Maarten.

En dan nóg een bericht uit de West. Agnes van Ardenne kondigde tussen de Saramaccaners in het dorp Botopasi aan dat zij graag een reprise wil op ontwikkelingssamenwerking. Aan de bovenloop van de Suriname-rivier vertrouwde ze de radio-microfoon enthousiast toe: „Ik wil door. Ik heb nog veel af te maken”.

De verkiezingen gaan over negen dagen nog wel gewoon door.