Visser fungeert in Japan meer als afleider dan als afmaker

Volleybalster Ingrid Visser krijgt op het WK in het Japanse Osaka het afscheid dat ze zich wenste.

In haar laatste wedstrijden op een WK staat er de komende dagen met de strijd om de vijfde tot en met achtste plaats nog iets op het spel voor de Nederlandse vrouwen. Voor de 29-jarige Goudse is het WK daarom al geslaagd.

„Ik heb er vaak aan gedacht dat ik hier met mijn laatste WK bezig ben”, bekende Visser gisteren tijdens de rustdag. „Ik had het daarom toch wel erg gevonden als ik in mijn laatste duels om de plekken negen tot twaalf had moeten spelen. Dat heb ik allemaal al een keer meegemaakt. Nu heb ik gelukkig iets moois waar ik straks op terug kan kijken. Op dit WK kan ik mijn hele leven nog trots zijn. Het zal helemaal super zijn als we met een vijfde plaats kunnen afsluiten.”

Visser hoopt op de Olympische Spelen in Peking haar laatste grote toernooi met Oranje te kunnen spelen. Hierna wil ze zich in principe alleen nog maar in noodgevallen beschikbaar stellen voor het nationale team. „Ik speel dan geen WK’s en EK’s meer. Alleen als het team en de coach mij nodig hebben om ons ergens voor te plaatsen, wil ik nog wel overwegen om te helpen. Maar de grote evenementen laat ik aan me voorbijgaan. Na 2008 is het tijd voor andere dingen.”

Na haar debuut in 1994 beleefde Visser als jonkie het ene na het andere hoogtepunt, met een Europese titel in 1995 en de vijfde plaats bij de Spelen in Atlanta. Maar na deze glansrijke start kwam ze met Oranje in een dip terecht.

Met de komst van Avital Selinger in 2004 kwam voor Visser de ommekeer. De aanvoerster van Oranje had vanaf het eerste moment een rotsvast vertrouwen in de ambitieuze coach, met wie ze bij haar Spaanse club Tenerife ook samenwerkte. „Het komt door de manier waarop hij leeft, hoeveel energie hij erin steekt en aan de groep geeft. Hij is positief en ook realistisch.”

Bovendien is het volgens Visser een groot voordeel dat Selinger zelf op topniveau heeft gespeeld. Hij kan zich als geen ander inleven in de ploeg en heeft tactisch en technisch een enorme toegevoegde waarde. „Hij is zelf spelverdeler geweest, dus weet precies hoe de spelverdeelster aan de andere kant van het net in een wedstrijd denkt.”

Visser heeft tijdens het WK nog niet de beoogde hoofdrol kunnen spelen. Op het midden, normaal een sterk wapen van Oranje, vindt ze vaak een ijzersterk blok tegenover zich. Ze fungeert hierdoor meer als afleider dan als de gebruikelijke afmaker. „Ik kan tijdens de wedstrijd af en toe wel eens mijn geduld verliezen, want ik ben toch vooral naar het WK gekomen om de ballen erin te hakken. Maar nu dat niet lukt, is het alleen maar mooi dat ik anderen in staat stel om te scoren. We doen het nu echt met elkaar.”

Volgens Visser heeft Nederland in Japan met uitstekende wedstrijden tegen toplanden als China en Brazilië laten zien dat het als team enorm gegroeid is. Ze twijfelt er ook niet aan dat Oranje zich in 2008 voor de Spelen zal kwalificeren.

„In andere jaren was het meer een gok of een kwestie van geluk of we het zouden redden. Nu ben ik ervan overtuigd dat we het gaan halen. De komende twee jaar kunnen we alleen maar verder groeien. Het moet dit keer gewoon lukken.”