'En dan gaat er iets groeien. Soms is er wanhoop, maar die wordt overwonnen.'

Kijk, dat is een sympathieke club: het Nederlands Legkaartologen Gilde. Het zijn verzamelaars en liefhebbers van legpuzzels. Wel even iets om bij stil te staan in een tijdperk dat is doordrenkt van computer- en televisiespelletjes. Kennelijk zijn er nog huishoudens waar de eettafel ligt bezaaid met duizenden puzzelstukjes. De verenigde puzzelaars, zo' n 110 man sterk, zijn nog niet eens zo lang bijeen: sinds 1992. Misschien was het een nostalgische reactie op het pc-offensief van destijds.

Foto's van gildebijeenkomsten tonen over het algemeen mensen van middelbare leeftijd. Ze zitten achter tafels met hoog opgestapelde puzzeldozen. Een vast onderdeel van de samenkomsten is de veiling. In het verslag lezen we hoe dat gaat: Eén van onze oudere leden had 25 puzzels aan het Gilde aangeboden om te veilen. Ruud Pit voerde deze taak heel goed uit, hoewel hij dit keer zijn charmante assistente miste. Hij dreef langzaam de spanning op door de interessantere puzzels tot het laatst te bewaren. Die laatste puzzel was er een van de Pelikaan in een onbeschadigde doos; en dat zie je bijna nooit. De prijs daarvoor liep dan ook op tot 53 euro.“

Het zijn natuurlijk bedaarde mensen, die legpuzzelaars. Stresskippen legpuzzelen niet. Het geluk van de puzzelaar bestaat uit kleine dingen. Een van de leden zegt het zo: Het is een uitdaging om een katoenen zakje open te maken, op de label te lezen dat deze puzzel een landschap bevat, of een kerstviering of wat dan ook, hoe hoog en hoe breed hij is en hoeveel stukjes hij bevat. En dan gaat er iets groeien. [...] Soms is er wanhoop, maar die wordt in de loop van soms veel tijd overwonnen.“

Deze puzzelaarster heeft niet alleen een grote innerlijke rust, maar ook veel tijd. Want wat te doen wanneer een puzzel niet compleet blijkt? Dan maak ik een stukje bij. Dat doe ik door de omringende stukjes van het ontbrekende exemplaar op een correspondentiekaart te plakken. Met een potlood met lange scherpe punt teken ik de contouren af, knip deze mal uit en leg hem op triplex, dat van de juiste dikte moet zijn. Uitzagen, beplakken met stukjes papier in de gewenste kleur of kleuren met kleurpotlood, en op het label schrijven dat er een stukje bijgemaakt is.

Op de eigen website kunnen gildeleden bij elkaar terecht voor puzzels (Ik ben al een tijdje op zoek naar een puzzel van twee Yorkshire-terriër puppy's in een mand“) en om ervaringen te delen. Zo was er die keer dat de leden een video keken met filmfragmenten waar puzzels in voorkomen. Leuk was ook de film waarin het “domme blondje' met een nagelschaartje een puzzelstukje op maat knipt en het dan met haar vuist op de juiste (?) plek mept.“ Kijk, dat is toch heel wat anders dan een computergrap.