Een Marokkaanse Amsterdammer, Mbark Boussoufa, is dé ster van Anderlecht, dat gisteren de sterren van AC Milan op bezoek kreeg. En kansloos was.
Er twinkelden gisteravond maar weinig sterren in het Brusselse Constant VandenStock stadion. Anderlecht was gewoon niet sterk genoeg om Milan te prikkelen. De Italiaanse formatie won bijna plichtmatig, met 0-1, een uitslag waar Clarence Seedorf en zijn ploeggenoten een abonnement op lijken te hebben.
Als pupil van de week hield Mbark Boussoufa in de Arena de bal negenhonderd keer omhoog. Toen vond hij het genoeg en liep naar de zijlijn. Een paar jaar later vond de toenmalige jeugdtrainer Danny Blind het inmiddels zeventienjarige lichtgewicht te licht voor de A1 van Ajax. Hij moest maar een jaartje in de A2 blijven. Zo jong en al oud-vuil.
Boussoufa wordt wel vaker over het hoofd gezien. Daar raak je wel aan gewend. Maar hij laat niet met zich sollen. En dus ging hij op stage naar Chelsea. Hij ís eigenwijs. Hij kóós zijn eigen weg. Na een jaartje Chelsea 2 tekende de Amsterdamse Marokkaan een contract bij AA Gent, waar hij in zijn tweede seizoen de show én harten stal.
Op het veld is hij een onbaatzuchtige spelverdeler, als prijsvechter bleek hij minder onzelfzuchtig. Boussoufa was vorig seizoen het beste talent, maar ook de beste prof van de Belgische eerste klasse. Daarnaast kreeg hij de Twaalfde Man Trofee, als lievelingetje van de liefhebbers: de fans.
De kleinste man uit de eerste klasse (1,65 meter) was in de zomer met 3,5 miljoen euro de grootste aankoop van Anderlecht. Er waren vraagtekens. Er zijn altijd vraagtekens. ,,Elke keer als ik het een niveau hoger probeer, krijg ik hetzelfde te horen. Je bent niet sterk genoeg, je bent niet groot genoeg. Maar achteraf bleek ik probleemloos mee te kunnen. Barcelona heeft de Spaanse titel en de Champions League met heel veel kleine spelers gewonnen. Daar trek ik me aan op’’, zegt de inmiddels 22-jarige nummer 11 van Anderlecht steeds weer.
Zijn prestaties in België bleven ook in Zeist niet onopgemerkt. John van ’t Schip nam, namens bondscoach Marco van Basten, contact met hem op. ,,Ik heb hem gezegd dat ik al voor Marokko heb gekozen. Dat is mijn vaderland, dát volkslied doet me wat. Ik vind het wel een eer dat iemand als Van Basten mij wilde selecteren, maar zelfs Cruijff zou me niet hebben kunnen overhalen.’’
Hij stippelt nog steeds, onverstoorbaar, zijn eigen weg uit. Boussoufa is echter geen solist, maar een teamspeler. Gisteravond werd echter veel te veel van hem alleen verwacht. Trainer Vercauteren stelde tegen AC Milan eigenlijk zes verdedigers en één middenvelder (Biglia) op. Boussoufa was een van de drie aanvallers die tevergeefs wachtte op aanvoer. En als de aanvoer er eindelijk eens was, dan mochten de aanvallers van Anderlecht klagen over de gebrekkige aansluiting.
Voor rust kreeg AC Milan een paar kleine kansjes; de thuisploeg rook pas haar kansen toen Boussoufa’s directe tegenstander Bonera vlak na rust zijn tweede gele kaart kreeg. De Brusselse formatie durfde vervolgens iets verder naar voren te voetballen, hetgeen door de Italiaanse gasten werd afgestraft. Kaka vormde na een uur het eindpunt in een razendsnelle Milanese counter: 0-1.
Met de Egyptenaar Hassan, naast Boussoufa en de 20-jarige Argentijn Biglia, in de ploeg speelde Anderlecht de laatste twintig minuten met veel lichtvoetige voetballertjes. Het was té licht om AC Milan echt te verontrusten. Een klein Amsterdammertje met een grote dadendrang had dat graag anders gezien.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.