11 september was bij ons thuis een feestdag. Mijn vader was dan jarig. Deze verjaardagsavonden verliepen meestal heftig. Ze stonden in het teken van principiƫle discussies over kerk en politiek. Onvergetelijk was 11 september 1973, toen de regering van Salvador Allende in Chili, met behulp van Amerika, omver geworpen werd. Het was een schandelijke daad, maar wat er ook gebeurde in de wereld, kritiek op Amerika was bij ons in het gezin not done. De Amerikanen waren en bleven onze bevrijders, punt uit!
Op 11 september 2001 bekeek ik vol ongeloof de bizarre beelden van de aanval op de Twin Towers. Dit was een agressieve terreurdaad vol van bittere haat. In mijn hart leefde ik mee met de onschuldige bevolking van New York. Dit hebben ze niet verdiend, dacht ik. Ik moest denken aan de vluchtelingen in Vietnam, de vluchtelingen in Rwanda, aan de gewone burgers die altijd weer de klos zijn. Ik dacht ook aan de anti-Amerika-demonstaties, waaraan ik uit overtuiging meedeed.
Deze reactie op de voortwoekerende Pax Americana tartte mijn voorstellingsvermogen. Daarbij waren onze discussies maar kinderspel. Op 11 september 2001 werd ik gesterkt in mijn afkeer voor extreme opvattingen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.