Democratie kan soms onaangename resultaten hebben. De overwinning van Hamas bij de Palestijnse verkiezingen is er zo een. De terreurorganisatie heeft een meerderheid in het parlement en gaat mogelijk een regering vormen. Dat plaatst de rest van de wereld voor een groot dilemma.
Dat Hamas populair is onder Palestijnen was al duidelijk. Voor een deel komt dat door de sociale programma's waarmee de beweging het vacuüm opvult dat de gebrekkige Palestijnse overheid heeft laten ontstaan. Ook hebben veel kiezers genoeg van de corruptie en politieke strijd in Fatah, de partij van president Abbas. Met Fatahs nederlaag hebben de Palestijnen definitief afscheid genomen van het tijdperk-Arafat - de twee jaar geleden overleden oprichter.
Maar te vrezen valt dat Hamas ook veel steun heeft gekregen om haar radicaal-islamitische politiek. Ze streeft vernietiging van Israël na en zette dat beleid tot een jaar geleden kracht bij met gruwelijke aanslagen op burgers. Veel Palestijnen vereren de Hamas-martelaren die zichzelf in Israëls restaurants, busstations en winkelstraten hebben opgeblazen.
De afgelopen jaren heeft de internationale gemeenschap veel in de Palestijnse gebieden geïnvesteerd om het vredesproces een handje te helpen. In geld uitgedrukt een miljard dollar per jaar, oftewel 300 dollar per Palestijn. Veel van die hulp is afhankelijk gesteld van Palestijnse bereidheid te overleggen met Israël en het geweld te bestrijden. Op dat geld draait een belangrijk deel van de Palestijnse maatschappij en daarmee is het nog steeds een machtsmiddel van formaat, ook om Hamas onder druk te houden.
Hamas zal hoe dan ook in eerste instantie de handen vol hebben aan de interne hervormingen bij de Palestijnen. Haar kiezers zullen niet minder eisen. Niet voor niets kondigde een van haar leiders al aan dat de beweging de 'rustperiode' ten aanzien van Israël mogelijk verlengt - de beweging heeft al een jaar geen aanslag in het land gepleegd.
Daar zit dan ook de kans. Bij veel radicalen verzwakt het extremisme als ze dagelijkse politieke verantwoordelijkheid dragen. Dat is een lang en moeizaam proces, zie Noord-Ierland. Maar Hamas heeft een eerste stap gezet door mee te doen aan de ooit door hen zo verfoeide verkiezingen - die immers tot stand kwamen na onderhandelingen met Israël. Ze zal nog veel stappen moeten zetten. De tijd daarvoor moet Hamas krijgen, maar alleen als het geweld uitblijft.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.