Doe Doebai!

Doebai schiet uit de grond als het zakencentrum van het Midden-Oosten. En ook toeristen vinden steeds meer hun weg naar het ’Las Vegas van het Arabisch schiereiland.’

Is Doebai een Arabische stad? Het ochtendgebed dat over de stad schalt in de ochtend suggereert van wel. Maar wie na het ontbijt naar buiten gaat kan rustig een dag door Doebai lopen zonder een Arabier tegen te komen. Sinds Doebai een jaar of tien geleden begon met een pijlsnelle groei trekt de stad, onderdeel van de Verenigde Arabische Emiraten, duizenden werknemers aan uit het buitenland. Tegenwoordig is 80 procent van de bevolking allochtoon, wat de stad een kosmopolitisch uiterlijk geeft.

Sinds de middeleeuwen is Doebai een belangrijke doorvoerhaven tussen Europa en Azië. Dat stagneerde in de negentiende en twintigste eeuw, toen de stad alleen nog maar een rol speelde in de parelvisserij. Sjeik Maktoem bin Rasjid Al Maktoem bracht daar in de jaren negentig verandering in. Door gunstige belastingenvoorwaarden trokken Westerse bedrijven en masse naar het Arabisch schiereiland.

Bovendien is Doebai voor Arabische begrippen een liberale stad; een glaasje wijn is niet moeilijk te vinden. Veel Westerse bedrijven vestigen zich in Doebai om zaken te doen met minder stabiele gebieden, in het bijzonder Irak. Het Amerikaanse bedrijf Halliburton heeft sinds kort zelfs haar hoofdkantoor in Doebai.

De stad trekt niet alleen zakenmensen, maar ook steeds meer toeristen. Niet voor niets wordt op dit moment gebouwd aan het grootste vliegveld ter wereld.

Behalve de vertrouwde ingrediënten zon, zee, en strand heeft Doebai nog meer te bieden. Een aantal krankzinnige bouwprojecten, zoals een overdekte skibaan en het enige zevensterrenhotel van de wereld staan er al. Net als een kunstmatig eiland in de vorm van een palmboom. De eerste hotels zijn al opgeleverd. Drie andere eilanden zijn in aanbouw, waarvan een ter grootte van Manhattan. Binnenkort opent ’Jurassic Park’ de deuren, een pretpark waar real life robotdino’s rondlopen.

Door de snelle bouw en de hang naar kitsch doet de stad wat kunstmatig aan. En je vraagt je af hoe al die hotels gevuld moeten worden. Maar omringd door dertig procent van alle bouwkranen in de wereld is het toch een fascinerende bestemming.

De wijk Deira bevindt zich aan de oostkant van de Creek, die midden door de stad loopt. Hier, ver van de wolkenkrabbers, klopt het hart van Doebai. Dag en nacht is het een krioelende massa van handelslieden die met onduidelijke dozen rondsjouwen, verkopers en hordes Indische en Pakistaanse gastarbeiders.

Steek voor 20 eurocent de Creek over met een van de talloze dhows, die elke halve minuut van beide kanten vertrekken met een nieuwe lading Indische forenzen. Maar neem eerst een kijkje op de vismarkt, want die sluit al vroeg in de middag. Af en toe zie je daar iemand met een complete tonijn sjouwen.

De goud soek (markt) is niet ver hiervandaan. Je kunt je er vergapen aan de massieve gouden kettingen en armbanden, en aan de hordes Russische toeristen die daar op afkomen.

Kom bij met een vers geperst sapje bij een van de barretjes. Neem vervolgens een taxi naar de Emirates Mall aan de overkant van het water. Dit is niet alleen een winkelcentrum, maar ook een overdekte skibaan met echte sneeuw. Er is zelfs een zwarte piste. Twee uur skiën kost 30 euro, inclusief kleding en ski’s. Voor de prijs- of milieubewuste toerist is er ook een raam. Wanneer je hier doorheen kijkt zie je de skiërs naar beneden komen, en dat kost je helemaal niks.

Wie een paar dagen te besteden heeft kan een uitstapje buiten Doebai maken, bijvoorbeeld naar de oude stad Hatta. Huur een auto of neem een speciale taxi bij het Sabka busstation. Een half uur lang klieft de snelweg door hoge zandduinen, omringd door een landschap met kamelen. Je kunt er een wandeling maken voor het ’woestijngevoel’. Je kunt er ook quads huren. Dat zijn brommers op vier wielen waarmee je over de duinen kunt crossen.

De stad Hatta stelt niet veel voor, maar er is een aardig openluchtmuseum waar een typisch klassiek Arabisch dorp is nagebouwd. Alles is authentiek, op de airconditioners in de hutjes na – die je je af doen vragen hoe ze het destijds uithielden zonder airco. Toegang gratis.

Rijd voor een verfrissende duik aan het eind van de middag naar Jumeirah Beach Park. De aantrekkelijke groene omgeving is de toegangsprijs van 1 euro zeker waard.

Sluit de dag af met een Midden-Oosterse maaltijd, zoals bij de goede en goed geprijsde Libanees Lialy Lebanon.