Het is een feestelijk gezicht, al die Belgische vlaggen in Brussel. Maar achter het zwart-geel-rood gaan onvrede en onbegrip schuil.
Voor de inwoners van Etterbeek, een Brusselse deelgemeente, begint het de laatste tijd op te vallen: er hangt alweer een vlag uit. De vlaggen hangen gewoon uit huizen en appartementen, aan balkons of uit het raam, zonder vlaggemast. Het is niet de tijd van eindexamens en voor verjaardagen of feestjes blijven ze veel te lang hangen. Het is een stil protest van ’echte Belgen’
De link met de politieke crisis in dit land is snel gelegd. Steeds meer Vlamingen voelen voor onafhankelijkheid – althans dat melden de peilingen. Nog meer Vlamingen, een ruime meerderheid, denken dat het wel die kant op zal gaan. Een zelfstandig Vlaanderen lijkt zo eerder uit fatalisme te ontstaan dan uit vurig idealisme.
De Walen vrezen de scheiding. Zij voelen zich wel Belgen en ze hebben het rijkere Vlaanderen ook hard nodig. Daar komt de Vlaamse onvrede juist vandaan: iedere Vlaming betaalt per dag 2,50 euro aan de Walen, zo bevestigde een onderzoek van de – Franstalige – Universiteit van Namen. Dergelijke binnenlandse geldstromen zijn in andere Europese landen, zoals Duitsland en Italië, veel groter. Maar dat krijgt in de Vlaamse pers weinig aandacht.
België zit nu al meer dan honderd dagen zonder regering. Het is volstrekt onduidelijk of koninklijk verkenner Herman Van Rompuy enige vooruitgang boekt in de formatie. Bekend is alleen dat hij de Vlaamse en Waalse politici nog steeds niet tegelijk aan tafel heeft gezet.
Vooral de Brusselaars, ruim een miljoen, verkeren in onzekerheid. Niemand weet wat er met de tweetalige hoofdstad moet gebeuren, mocht het echt tot een scheiding komen. En dus steken velen de vlag uit, om te laten zien: Wij zijn er ook nog. Zelfs op viaducten over de ring rond Brussel hangt de driekleur. Maar praten over hun actie doen de meesten liever niet.
Op het internet roeren de ’echte Belgen’ zich wel. Een petitie voor de eenheid van België is in de afgelopen weken al door 87.178 mensen ondertekend. Nog eens 589 mensen hebben een protest-sms gestuurd.
Zij scharen zich achter de in de drie officiële Belgische talen (Nederlands, Frans en Duits) opgestelde tekst: ’Wij, Belgen van geboorte, in hart en nieren of van adoptie, vragen aan de politici om ons land en zijn Eenheid te respecteren. Ons land is te klein om nog in kleine stukken verdeeld te worden, vooral binnen het huidige Europa’.
Op de Nederlandstalige basisschool ’t Regenboogje in Brussel is van onvrede tussen de taalgroepen niets te merken. Officieel wordt er op de school alleen Nederlands gesproken, maar op het schoolplein klinkt veel Frans. Tijdens de ouderavond gebruikt de directeur een tolk, voor de Franstalige ouders. Lang niet iedereen doet mee aan het gekibbel tussen de twee bevolkingsgroepen.
Maar een Belgische vlag hangt er op school niet. En wie de commentaren op internet bekijkt, ziet al snel dat bijna alle ondertekenaars van de eenheidspetitie Franstalig zijn. Een eenzame Vlaming merkt het ook op: ’Spijtig dat er niet meer Nederlandstaligen tekenen’.
De echte Vlamingen scharen zich liever achter de Vlaamse Leeuw. De Belgische driekleur staat bij hen zelfs in een kwade reuk. Onlangs was er nog ophef over Vlaams-nationalistische jongeren die de Belgische vlag verbranden – en ook dat is natuurlijk terug te zien op filmpjes op internet. Zo dreigt zelfs de vlag verscheurd te worden door de nationale twisten.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.